وى را طيب و طاهر از آن گويند . اين هر دو پسران از خديجة الكبرى ( رض ) اند و ابراهيم از ماريه قبطيه بود و هر سه پسران در وقت رضاع وفات يافتند .
در ذكر اعمام آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم
يازده نفر بودند حارث ، عبد المطلب را ابو الحارث بسبب آن گويند و پسران او بشرف اسلام رسيدند « 182 » ابو سفيان ( رض ) كه در حق او فرمودند " ابو سفيان سيد فتيان الجنة " « الف » و نوفل ( رض ) از مهاجرين است و عبد الشمس و حضرت نام او عبد اللّه كرد در نماز عصر متوفى شد و او و حارث از يك مادراند . زبير ( رض ) از اشراف قريش بود و پسر او عبد اللّه در احبارين « 183 » شهيد شد . گويند هفت نفر را كشت و او ميان ايشان خود هم افتاده چنانچه هفت برهم افتاده بودند . حمزه ( رض ) اسد اللّه و اسد رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم در اوائل بعث ايمان آورده و هجرت كرد و در احد شهيد شد و عقب او يك دختر مانده و حمزه ( رض ) برادر رضاعى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بود و پسران او فضيل و عبد اللّه هم صحابهاند و در جاهليت عباس ( رض ) سقايه زمزم داشت و در خلافت امير المؤمنين عثمان رضى اللّه عنه در مدينه وفات يافت . ابو طالب را پسرى بود طالب نام ، در جاهليت مرد ، فرزندان ديگر عقيل و جعفر و على و ام هانى ( رضى اللّه عنهم ) همه
هامش
( الف ) مستدرك حاكم طبع بيروت 1978 م ج 3 ص 255
( 182 ) پسران حارث ابو سفيان و نوفل و ربيعه و مغيره و عبد اللّه ( رضى اللّه عنهم ) همه ايشان صحابه بودند ( شرح مواهب الدنية ج 3 ص 274 ) .
( 183 ) اگرچه در هر چهار نسخه ( سع ، غح ، عر ، مظ ) احبارين نوشته است ولى اصلا اجنادين است و آن موضعى معروف از نواحى فلسطين است ، آنجا در ميان مسلمانان و روميان ( در سال 13 هجرى غزوهء سخت واقع شده ( شرح مواهب ج 3 ص 275 ) و تعداد روميان در آن غزوه صد هزار بود و هرقل بادشاه روم در آن روز در حمص بود علاوه بر عبد اللّه بن زبير بن عبد المطلب ( رضى اللّه عنه ) ديگر صحابه كبار چون حضرت عكرمه بن ابى جهل و حارث بن هشام و خالد بن وليد رضى اللّه عنهم نيز شركت نمودند و مسلمانان غالب شدند ( معجم البلدان ج 1 ص 103 ) .