كرد و بالا رفت و عتبه را گرفت و سر از تن آن خبيث جدا كرد و بعد او ام كلثوم ( رض ) را به عثمان داد و از عثمان ( رض ) فرزند « 180 » آورد و ( در ) سنه تسع وفات يافت فرمود كه اگر دختر ثلثه بودى به تو دادمى . نكاح فاطمه رضى اللّه عنها بامير المؤمنين على رضى اللّه عنه بعد بعث شد ، سه پسر و سه دختر آورد ، حسن و حسين و محسن ( رضى اللّه عنهم ) و محسن صغير وفات يافت . رقيه و ام كلثوم و زينب ( رضى اللّه عنهن ) رقيه را به عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب ( رض ) دادند و ام كلثوم ( رض ) را بامير المؤمنين عمر ( رضى اللّه عنهما ) دادند و زينب نابالغ متوفى شد . « 181 » گويند امير المؤمنين عمر ( رض ) پيش امير المؤمنين على رضى اللّه عنه كسى فرستاد و التماس وصلت كرد ، امير المؤمنين على كرم اللّه وجهه دختر از غير فاطمه قبول كرد ، امير المؤمنين عمر رضى اللّه عنه گفت غرض من آنست كه در اهل بيت رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم درآيم ، دختر فاطمه ( رض ) بدهيد ، قبول كردند .
چون نكاح بستند و عمر ( رض ) پاى ام كلثوم ( رض ) را بوسه داد ام كلثوم ( رض ) پيش پدر دويده آمد و گفت اين پيرمرد است و پايمردم مىكشد .
پسران آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم
اول قاسم قبل البعث متولد شد ، آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم را كنيت ابو القاسم بسبب وى بود ، دوساله وفات يافت . دويم عبد اللّه بعد البعث متولد شد ،
هامش
( 180 ) ( رض ) و از عثمان ( رض ) فرزند آورد " نام نوشته نيست ، اين قول محل نظر است زيراكه چنان كه در حاشيه ما قبل عرض كرديم كه حضرت عثمان رضى اللّه عنه را از هر دو دختر پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم هيچ فرزندى نماند ولى اگرچه در بعضى روايات وارد شده كه از ام كلثوم ( رض ) فرزندان شدند اما باقى نماند ولى اكثر محققين برآنند كه ام كلثوم ( رض ) سالى چند در عقد عثمان ( رض ) بوده ولى هيچ فرزند يا دختر از وى متولد نشد ( رجوع كنيد به سيرة النبويه ج 4 ص 611 . مدارج النبوة ج 2 ص 459 . شرح مواهب الدنية ج 3 .
( 181 ) رقيه بنت فاطمه ( رض ) در زمان طفوليت وفات يافت ( ر ك به مدارج النبوه ج 2 ص 460 ) تزويج وى با عبد اللّه بن جعفر ( رض ) و وفات زينب ( رض ) قبل از بلوغ درست نيست بلكه تزويج زينب ( رض ) با عبد اللّه بن جعفر ( رض ) شده و از وى او را چهار فرزند على و عون و عباس و محمد رضى اللّه عنهم و يك دختر ام كلثوم ( رض ) تولد يافتند ( شرح مواهب اللّدنيه ج 3 ص 208 ، نيز رجوع كنيد به مدارج النبوه ج 2 ص 460 )