شنيدند و جعفر بن زياد الاحمر ( رح ) گفته است كه عدد ختمات امام در موضعى كه رحلت كرده غير ساير مواضع به هفت هزار رسيده است اما طريق صوم او در كشف آورده كه روزى روزه مىداشت و روزى تناول مىكرد و بعده پيش از وفات صوم هر روز مىداشت و ختم هر روز مىكردى و در رمضان دوختم در آخر و در جواهر الفتاوى آورده است كه امام هر سال احرام محرمه بستهاند چنانچه در مدت عمر پنجاه و پنج حج گذاردهاند از عبد الجبار بن عبد العزيز مرويست كه در خدمت امام جعفر صادق ( رح ) بودم در مدت حج كه امام ابو حنيفه رحمة اللّه عليه به مجلس وى درآمد ، امام برخاست و به تحيهء سلام قيام نمود و معانقه كرد و در پرسيدن احوال اكثار نمود از احوال خادمان وى بپرسيدند بعد از مجلس يكى از امام پرسيد مىشناسى اين مرد را ؟ گفت نادانتر از تو كسى نديدم مىبينى كه از احوال او و خدم او مىپرسم و مىپرسى كه شناسى او را ، بعده لب بتحسين او گشود و گفت " هذا ابو حنيفة افقه بلده " و در كشف از عثمان بن مزين ( رح ) گفته ابو حنيفه افقه من حماد و من النّخعى و من علقمة و اسود ( رحمهم اللّه ) و در فصول سته آورده از امام غزالى ( رح ) كه گفت " باللّه الّذى لا إله الّا هو " كه معتقد من آنست كه ابو حنيفه ( رح ) غواصترين امت مصطفى صلى اللّه عليه و آله و سلم است بر حقائق معانى فقه امّا چون فهم ما در بعضى مسائل بر غورى سخن او نرسيد بر ما لازم شد بحسب فهم خود بموجب اجتهاد خود عمل كردن و در حاشيهء فصول آورده كه چون امام به روضهء مقدسهء نبويّه على راقدها السّلام و التّحية آمد از دور دوزانو شد و گفت السّلام عليك يا سيد المرسلين ! از حظيرهء مقدسه جواب آمد و عليك السّلام يا امام المسلمين ،
هامش
- اللّه عنه ايضا من لم ينظر فى كتبه لم يتبحر فى العلم و لا يتفقه " يعنى هركسى كه خواهد كه در فقه تبحر پيدا كند وى از عيال ابى حنيفه باشد ، وى شخصى است كه بفقه موفق گشت و نيز از وى آوردهاند كه هركه در كتابهاى وى نظر نكند در علم تبحر نتواند پيدا كرد :و قد قال ابن ادريس مقالا * صحيح النّقل فى حكم الطّيفة
بانّ النّاس فى فقه عيال * على فقه الامام ابى حنيفة( عبد اللّه بن مبارك - رد المختار ج 1 ص 47 )