و ايشان را در سلسلهء متبركه قادريه از حضرت شاه سكندر از شاه كمال كيتلى ، از خواجه فضيل از سيد گداى شمس الدّين ، از خواجه شمس العارف ، از خواجه ابو الحسن ، از سيد گداى رحمن ، از شمس الدّين صحراى ، از سيد عقيل ، از سيد بهاء الدّين ، از سيد عبد الوهاب ، « الف » از سيد شريف الدّين و اين از عبد الرّزاق قدس اللّه اسرارهم و برد اللّه مضاجعهم ، از حضرت غوث الثقلين عبد القادر گيلانى « 114 » رضى الله عنه و هو ابن ابى صالح بن « ب » موسى بن عبد اللّه بن يحيى زاهد بن محمد بن داود بن موسى عبد اللّه « ج » بن موسى الجون بن عبد اللّه المحض بن حسن مثنى بن حسن بن على مرتضى رضى اللّه عنهم و حسنى و حسينى از آن گونيد كه پدر عبد اللّه المحض حسن مثنى بن حسن بن على و مادر عبد اللّه محض فاطمه بنت حسين بن على مرتضى رضي اللّه تعالى عنه و محيى الدّين از آن گويند كه آن حضرت ( رح ) فرمودهاند " روز جمعه از بعضى سياحات بغداد مىآمدم ، ناگاه بر بيمارى نحيف البدن متغيّر اللّون بگذشتم ، مرا گفت السّلام عليك يا عبد القادر ، جواب دادم ، گفت ( نزديك مىآى ) نزديك ( وى ) رفتم ، گفت مرا بنشان ، او را نشاندم ، جسد او تازه گشت و صورت خوب شد و رنگ او صاف گرديد ، ازو پرسيدم ، گفت مرا نمىشناسى ؟ گفتم نى ، گفت من دين جد توام ، ضعيف بودم چنان كه ديدى ، مرا خداى تعالى به تو زنده گردانيد انت محيى الدّين ، او را بگذاشتم و به مسجد جامع رفتم ، شخصى نعلين پيش پاى من نهاد و گفت يا شيخ محيى الدّين ! ، چون نماز بگذاردم خلق از هر طرف بر من هجوم كرد و دست و پاى مرا ببوسيد و مىگفت يا محيى الدّين ! و
هامش
( الف ) غح ، عر ، مظ ( عبد الوهاب ) ندارد
( ب ) بن زايد نوشته است
( ج ) كذا فى مسالك السّالكين ج 1 ، ص 329 و طبقات الكبرى ص 249 ولى در سفينة الاولياء ص 69 و فتح الرّبانى ديباچه از مولانا عاشق الهى ميرتهى طبع كراچى 1965 م ( موسى بن عبد اللّه ) ندارد .
( 114 ) صاحب مسالك السّالكين شجرهء طريقت قادريه اينطور نوشته است " حضرت مجدد الف ثانى از شاه سكندر ، از شاه كمال كيتلى ، از خواجه فضيل ، از سيد گدا رحمان ثانى ، از سيد شمس الدّين عارف ، از شاه گدا رحمان ، از شمس الدّين صحراى ، از سيد عقيل ، از سيد شاه بهاء الدّين ، از شاه عبد الوهاب ، از شاه شرف الدّين ، از تاج الدّين سيد عبد الرزّاق ، از قطب عالم غوث الاعظم ( رحمهم اللّه ) - ( فهرست كتاب جلد اول )