بالرّبوبيّة دون خلقه و معنى ثان انّه موجود وحده لا موجود معه .
[ اين در حالى است كه به چشم خود مىبينيم و همه مردم مىبينند كه مخلوقات اين عالم داراى حول و قوّه و خير و زيان و نفع و نصرت و اعانت هستند ؛ بلكه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله بسيار مىفرمودند : « راستترين شعرى كه عرب گفته سخن لبيد است كه مىگويد : هان ! هرچيزى جز خدا ، باطل است . » ]
في « ربيع الاسابيع » في دعاء ليلة الخميس : لا يرى فيه ألّا نورك و لا يسمع فيه إلّا صوتك . « 1 »
في « توحيد » الصدوق رحمه اللّه عن ابى جعفر عليه السّلام : كان اللّه و لا شىء غيره ، نورا لا ظلام فيه و صادقا لا كذب فيه و عالما لا جهل فيه و حيّا لا موت فيه و كذلك هو اليوم و كذلك لا يزال ابدا . « 2 »
و العالم كلّه شاهد على خلاف ظاهر الرّواية و لأهل الحكمة و العرفان في هذا الميدان كلمات و تحقيقات و تفصيلات و دلالات متكثّرة و حكايات و مكاشفات عجيبة !
[ و در كتاب « ربيع الأسابيع » در دعاى شب پنجشنبه آمده است كه « در او ديده نمىشود مگر نور تو و شنيده نمىشود مگر صداى تو » .
و در كتاب « توحيد » شيخ صدوق رحمه اللّه از امام باقر عليه السّلام روايت است كه فرمودند : خدا بود و به جز او چيزى نبود ، نورى بود كه تاريكى در او راه نداشت و صادقى بود كه كذبى در او وجود نداشت و عالمى بود كه نادانى
هامش
( 1 ) - « ربيع الاسابيع » علّامه مجلسى ، ص 345 ، چاپ سال 1312 ه . ق . به جاى « فيه » اول ، « نور » و به جاى « فيه » دوم ، « صوت » آمده است .
( 2 ) - « توحيد » شيخ صدوق ، ص 140 .