ر ك . به طبقات ناصرى ، ص 110 )
زبيده : ( ص 141 )
. « مصغّر زبده : سرشير » 0145 - 216 ه . ق ) . زوجهء هارون الرشيد و مادر امين خليفه . پدرش جعفر ، فرزند ابو جعفر منصور خليفه بود و ابو جعفر او را به سبب زيبايى و تراوتش ، « زبيده » لقب داد . به سال 165 ه . ق به ازدواج هارون درآمد . به سبب سخاوت و حمايتش از اهل فضل و ادب و كارهاى خيريهاش ، از مشاهير زنان اسلام است .
( دائرة المعارف مصاحب ، 1 ، ص 1169 )
رابعه : ( ص 141 )
. رابعه عدويه ، مكنى به ام الخير ؛ از زنان عارف و زاهد بسيار معروف در قرن 2 ه . ق ، دختر اسماعيل بصرى . گويند با حسن بصرى معاصر بوده و وفاتش در سنهء 135 ه . ق اتفاق افتاده ؛ و بعضى تاريخ مذكور را 180 يا 185 ه . ق نوشتهاند كه به هم عصرى او با حسن بصرى سازگار نيست .
( دائرة المعارف ، ج 1 ، ص 104 ؛ و رك . به طريق الحقايق ، ص 96 ؛ سفينة الاولياء ، ص 207 ؛ تذكرة الاولياء ، چاپ ليدن ، ج 1 ، ص 49 ؛ مصيبتنامه عطار ، ص 412 )
داوود طائى : ( ص 142 )
. ابو سليمان داوود بن نصر طائى كوفى ( متوفى به 165 يا 166 ه . ق ؛ زاهد و فقيه و محدث معروف در قرن دوم هجرى . يك چند به كسب علوم و تحصيل فقه و حديث پرداخت و نزد ابو حنيفه تلمّذ نمود و چون خود را متبحّر در فقه يافت ، كتابهاى خويش همه در فرات افكند و به خلوت و عبادت پرداخت .
( دائرة المعارف ، ج 1 ، ص 955 ؛ و رك . به ترجمهء رسالهء قشيريه ، ص 35 ؛ نفحات الانس ، ص 41 ؛ سفينة الاولياء ، ص 121 ؛ نامهء دانشوران ، ج 5 ، ص 65 ؛ تذكرة الاولياء دكتر استعلامى ، ص 263 )
بو عمران واسطى : ( ص 154 )
. از ترجمهء احوال وى ، سخن قابل اعتنايى بدست نيامد ، الّا آنكه در ص 145 منتخب رونق المجالس و بستان العارفين ، آمده است : « بو عمران واسطى ،