رساله در نصايحى كه محمد مصطفى صلى اللّه عليه و سلم به امير المؤمنين على عليه السلام « 1 » فرمودند :
بسم اللّه الرحمن الرحيم الحمد للّه رب العالمين و الصلاة و السلام على رسوله محمد و آله اجمعين . روايت مىكند امير المؤمنين على بن ابى طالب كرم اللّه وجهه كه روزى پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم مرا به خدمت خود خواند . رفتم مرا بنواخت و فرمود كه : يا على تو بر من چنانى كه هارون به موسى بود . الا آنكه بعد از من پيغمبر ديگر نخواهد بود . يا على ترا وصيت مىكنم . كه اگر آن را نگاهدارى زندگانى تو در دنيا حجيز بود . و چون بميرى شهيد مرده باشى كه علم اولين و آخرين در اين وصيت است . يا على مؤمن را سه علامت است ، روزه و نماز و صدقه . يا على منافق را سه علامت است : چون سخن گويد ، دروغ گويد . چون وعده كند ، خلاف كند . چون او را امين سازند خيانت كند . يا على ظالم را سه علامت است : فرودستان را برنجاند و قهر كند ، و زوردستان را تواضع كند و مال مردم را بناحق بگيرد و بخورد و ننگرد كه اين از كجاست . يا على حاسد را سه علامت است :
چون در حضور است چاپلوسى كند . چون غائب شود غيبت كند .
چون كسى را مصيبت رسد شادى كند . يا على تايب را سه علامت است : از حرام پرهيز كند و در طلب علم حريص باشد و از گناه بازگردد . يا على عاقل را سه علامت است : دنيا را خوار دارد و بر بلاها صبر كند و در سختيها تحمل كند . يا على احمق را سه علامت است :
فرمان خداى را سبك دارد . و سخنهائى كه در او ذكر خداى تعالى نباشد بسيار گويد . و بندگان خداى تعالى را غيبت كند . يا على نيكبخت را سه علامت است : قوت حلال خورد . نشست و خواست
هامش
( 1 ) . در نسخه قلم خورده است و با خط ديگر ( عليه السلام ) شده است .