ص 58 ب 15 : اين دم مپو ( گ ) .
ص 58 ب 19 : هركه او با بهره از ايمان ( ب ) .
ص 58 ب 21 : اين بيت در نسخهء ( د ) نيست .
ص 58 ب 23 : خويش را بيجان و بىبر ( گ ) .
( 59 ) ص 59 ب 3 : صد كمال ار نيست ( ب ) .
ص 59 ب 6 : شوى آگه ز دين ( گ ) .
ص 59 ب 8 : مىكند از وى ( ب ) ؛ آه مىگويد ( گ ) ؛ در نسخهء ( م ) بعد از اين بيت اضافه دارد :
مير بايد خلق را گفتار او * حيرت اندر حيرت آمد كار او
ص 59 ب 10 : منع او بىحجتى باشد صواب ( ب ) .
ص 59 ب 11 : حجت نگردد منع او ( گ ) .
ص 59 ب 12 : فتنهء ديگر از او ( م ) .
ص 59 ب 17 : لبس فاخرش - زود آرايند بهر گون زرش ( ب ) ؛ بهر گون زيورش ( م ) .
ص 59 ب 21 : شيخ امام ( م - گ ) .
ص 59 ب 22 : بار جهان ( م - ب ) .
( 60 ) ص 60 ب 4 : جدى بليغ - از زير ميغ ( م ) .
ص 60 ب 5 : تا مگر او فتنه گردد اين سخن ( م ) .
ص 60 ب 7 : نمودند در نهفت ( ب - م ) ؛ آن وصيت آن همه با شيخ گفت ( ب ) .
ص 60 ب 8 : اوفتاد آن شيخ از بىاختيار ( ب ) .
ص 60 ب 10 : كرد آى دردناك ( ب ) .
ص 60 ب 11 : رخ آن مه دميد ( ب - گ ) ؛ در خسوف افتاد روى آن پريد ( ب ) .
ص 60 ب 12 : امتحان او جان سپرد ( ب - م ) .
ص 60 ب 13 : خويشتن بر تيغ فولادى نهد ( ب - م ) .
ص 60 ب 15 : خادمه زو بيدل و ( د - گ ) ؛ با خليفه گفت حالش شد چنين ( ب - م ) .
ص 60 ب 16 : آتشى در جان فتادش از ندم ( ب - م ) .
ص 60 ب 17 : آن كند كان مىنپايد گرد آن ( گ ) .
ص 60 ب 18 : آنچه بيند كه نبايد ديدنش ( ب - م ) .
ص 60 ب 19 : مرد اينچنين ( ب ) ؛ طلب كردن چنين ( د ) .
ص 60 ب 22 : يا امير المومنين - باشد چنين ( ب - م ) .
ص 60 ب 23 : خواستى طاعات چل ساله مرا ( ب ) .
ص 60 ب 26 : عقل حق دان هرچه ( د - گ ) ؛ هرچه كردند اوليا ( م ) .
ص 60 ب 27 : چون چنان كردى ( ب ) .
( 61 ) ص 61 ب 2 : بس كه بر سر مىكنى ( گ ) ؛ دست حسرت ( م ) .
ص 61 ب 7 : بينوايى جمله با كشف و صفا ( ب ) .
ص 61 ب 8 : شنود بر گوش ( ب ) .
ص 61 ب 9 : تا نباشد غير ظلمت ( ب - ) .