ص 51 ب 24 : گه ملك مىگردد و گه ديو نحس ( ب - م ) ؛ گهى خود ديو نحس ( گ ) .
ص 51 ب 25 : گه منقطع - گه منطبع ( د - گ ) ؛ گاه و اصل باشد و گه ( م ) .
ص 51 ب 27 : هر زمان آرد ( د ) ؛ سر از جايى دگر ( ب ) .
( 52 ) ص 52 ب 2 : ظاهر و باطن ازين ( ب ) .
ص 52 ب 3 : گه درآيد در درون بزم خاص ( م ) ؛ برون در ندارندش ( ب ) .
ص 52 ب 4 : ذكر اين دلهاى جاهل كن بهل ( ب - م ) .
ص 52 ب 7 : آن را اين عوام - ديو است يكسر و السلام ( ب - م ) ؛ خانهء ديو است يكسر ( گ ) .
ص 52 ب 8 : نيست دل را نسبت با آب و گل ( ب ) .
ص 52 ب 10 : دل بود آيينهء روى خدا ( ب - م ) ؛ او لقا ( م ) .
ص 52 ب 12 : اين بيت در نسخهء ( د ) نيست .
ص 52 ب 13 : از اين بيت به بعد را تا چند شعر نسخهء ( ب ) فاقد است .
ص 52 ب 14 : آن يكى خوگشت ( د ) .
ص 52 ب 15 : وان يكى گرگ است ( ب - م ) .
ص 52 ب 16 : وان دگر چون خر بيفتد يا پلنگ ( د ) .
( 53 ) ص 53 ب 2 : در صورت نظر ( ب ) .
ص 53 ب 4 : هست منظور خدا نيات تو ( ب ) .
ص 53 ب 8 : زيرا دلش ناشاهد است ( د ) ؛ بد بود ويرا دلش ناشاهد است ( گ ) ؛ متقى و عابد است ( م ) .
ص 53 ب 9 : ظاهرش معمور ( م ) .
ص 53 ب 10 : يافته - تافته ( ب ) .
ص 53 ب 13 : از بينوايى شده است ( ب ) ؛ در جهان از بينوايى ( گ ) .
ص 53 ب 16 : اين گروه - حالند اين ( ب ) .
ص 53 ب 17 : اهل دل شو يا نه بنده اهل دل ( م ) .
ص 53 ب 21 : يار بينى در سخن ( ب ) .
ص 53 ب 23 : هرچه مىخواهى ( ب ) .
( 54 ) ص 54 ب 4 و 5 : اين دو بيت در نسخهء ( د ) نيست .
ص 54 ب 6 : سيرها پيدا نمايد ( ب ) .
ص 54 ب 7 : تا ببينى هر عيان ( د - گ ) .
ص 54 ب 11 : كور گرداند ( گ ) .
ص 54 ب 13 : كرد كوته از جهان - از ميان مار دل برداشت بد ( م ) .
ص 54 ب 15 : هركسى را كى دهند ( ب ) ؛ كه هركس را دهد ( گ ) .
( 55 ) ص 55 ب 1 : محرم بدين ( ب ) ؛ ور دلت فارغ ز مال - بدين درگاه ( م ) .
ص 55 ب 2 : فكر كى صافى شود ( م ) .
ص 55 ب 3 : دل صافى به غير ( ب ) .
ص 55 ب 4 : هيچ ديارى كه يا بى ( ب ) .
اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 155
مساهمون: شمس الدين محمد اسيرى لاهيجى
ص١٥٥