تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 160

مساهمون:

ص١٦٠
ص 65 ب 16 : اى حسن ( گ ) ؛ اى سخن ( م ) . ص 65 ب 17 : فضل حق بىآيت ( ب ) . ص 65 ب 18 : چون برآرد بحر عرفان ( ب ) . ص 65 ب 20 : يا رب الورى ( ب - م ) . ص 65 ب 22 : خود خود بستان بدين ( ب ) . ص 65 ب 23 : گشت از خواب خوش ( گ ) . ص 65 ب 24 : ترا علت سزا ( گ - ب ) . ص 65 ب 25 : لطف كردگار - كس نمىيابد بدين ( ب ) . ص 65 ب 26 : سازى كبر را از محرمان ( ب - م ) . ( 66 ) ص 66 ب 1 : بحر غفلت چون‌كه ( د ) . ص 66 ب 2 : نواميدى ( د ) . ص 66 ب 3 : عفو إله ( ب - م ) . ص 66 ب 4 : در نسخهء ( ب ) دو بيت اضافه دارد . ص 66 ب 9 : تا كه ايشان مىنكردندى ( د ) . ص 66 ب 10 : تا من ايشان را ( گ ) . ص 66 ب 12 : از ما نمىآيد مقيم ( ب - م ) ؛ تجلاى رحيم ( گ ) . ص 66 ب 13 : هست جرم ما ( م ) . ص 66 ب 14 : آنچه مىگويم نميدانم تمام ( ب ) . ص 66 ب 15 : چونكه مىآيد به جوش ( ب ) . ص 66 ب 16 : اين بيت در نسخهء ( د ) نيست . ص 66 ب 17 : تجلاى كريم ( گ ) . ص 66 ب 18 : قهاردان ( د - گ ) . ( 67 ) ص 67 ب 4 : ليك در طاعت ترا گر عيب هست ( ب ) . ص 67 ب 5 : برتر از معصيت گفت اوستاد ( د ) . ص 67 ب 6 : موجب كبر آمد و عجب دو تو ( م ) . ص 67 ب 7 : به عذر و مسكنت ( ب ) . ص 67 ب 11 : شفيع الذاكرين ( گ ) . ص 67 ب 12 : زار عاصى ( م ) ؛ پيش خلق ( د ) . ص 67 ب 13 : هرچه سوى عجز آرد طاعت است ( ب ) ؛ هرچه سوى بحر . . . ( م ) ؛ اندرين ره عجب و معجب ( د ) . ص 67 ب 14 : اقتصار و عجز ( د ) ؛ هرچه او بر عجز و درويشى خوش است ( گ ) . ( 68 ) ص 68 ب 1 : در بقاى سرمدى ( ب ) . ص 68 ب 3 : عشق ايجاد دو عالم را سبب ( گ ) . ص 68 ب 5 : عشق آمد رهبر ( م ) . ص 68 ب 9 : چون مقام عشق ( م - ب ) . ص 68 ب 12 : دگرگون جمله است ( م ) .