ص 61 ب 10 : يعنى تصديق كلام ( ب - م ) .
ص 61 ب 11 : مجو چون بوالفضول ( ب - م ) .
ص 61 ب 12 : سم قاتل است ( ب - م ) .
ص 61 ب 13 : آنچه باشد ( م ) .
ص 61 ب 14 : كو ز درك حكمت افعال خضر ( ب ) .
ص 61 ب 15 : بر كمالات خيال آن پر هنر ( د ) ؛ نبودش در سفر ( م - ب ) . بر كمالات چنان ( گ ) .
ص 61 ب 17 : گر برت آن نبود - در حقيقت آنكه بىشك نيك بود ( ب ) ؛ آن بد نمود ( م ) .
ص 61 ب 18 : گر به تو - تو شوى منكر كه ( ب ) ؛ به تو پوشيده باشد ( م ) .
ص 61 ب 19 : تو آن را حق شمار ( ب - م ) .
ص 61 ب 21 : قصه گويد مىنمايم ( د ) ؛ كوته مىكنم تو ( ب - م ) .
ص 61 ب 22 : او ربود ( ب - م ) ؛ در ( ب ) جاى دو مصرع عوض شده .
ص 61 ب 24 : او را صدق و صفا ( ب - م ) .
ص 61 ب 25 : تا مگر گردى تو ارباب ( ب ) .
( 62 ) ص 62 ب 3 : گشت كفر پيرايمان مريد ( م ) .
ص 62 ب 6 : چو نقصان تو شد ( ب - م ) .
ص 62 ب 11 : صلح ناقص دشمن و جنگ گران ( گ ) .
ص 62 ب 13 : خويشتن بر صدق ( ب - م ) .
ص 62 ب 14 : شد مقامت منزل و ( م - ب ) .
ص 62 ب 15 : ره برى تو اندرين ( ب ) .
ص 62 ب 17 : كه بنمايد عيان ( م ) .
ص 62 ب 18 : مىكنى خالص تو قلب و روح را ( ب ) ؛ در ( م ) بعد از اين بيت اضافه دارد :
صدقآور گفته اهلدلان * گوش جانا چو وحى آسمان
ص 62 ب 19 : گردد جدا ( گ ) .
( 63 ) ص 63 ب 2 : داشت در همسايگى آتش پرست ( ب ) .
ص 63 ب 4 : شمعون بپرسد ( ب - م ) .
ص 63 ب 5 : همچون خيال ( ب - م ) .
ص 63 ب 8 : بحر افعالش ( د - گ ) ؛ چونكه رحم ( م ) .
ص 63 ب 9 : شيخ گفتش عاقبت ( ب - م ) ؛ شيخ گفته ( گ ) ؛ خويش را ( ب ) ؛ زين فعل بد ( ب - گ - م ) .
ص 63 ب 10 : آتش عمرها ( ب - م ) ؛ عمر بىبها ( گ - م ) .
ص 63 ب 12 : عاقبت ايمان بيار ( ب - م ) .
ص 63 ب 15 : مىكنيد - مىدويد ( ب - م ) .
ص 63 ب 16 : گوييد حق - نمىسازيد ( ب - م ) .
ص 63 ب 17 : پس سيوم گوئيد ( ب - م ) .