بىقلاووزى درين ره گر روى * راه و منزل را ندانى گم شوى
ص 10 ب 2 : رهبر ار نبود . . . زان تعب ( ب ) ؛ جز تعب ( م ) .
ص 10 ب 3 : نشد آگاه ز عشق ( گ ) .
ص 10 ب 4 : تا كه استادى ( ب ) .
ص 10 ب 5 : اين به آن مىشايدت ( ب ) ؛ پس قياس آن به اين مىشايدت ( م ) .
ص 10 ب 6 : پير برخود ( م ) .
ص 10 ب 8 : رهبران را ( ب ) .
ص 10 ب 9 : دامن در جهان در چيدهام ( م ) .
ص 10 ب 10 : بر سينه داغ ( م ) .
ص 10 ب 11 : من كه از شر دو عالم كشتهام ؛ من كه از سر در دو عالم رستهام ، بر دل اهل دلان بنشستهام ( گ ) .
ص 10 ب 18 : برترم از هرچه آمد شد خيال ( گ ) .
ص 10 ب 19 : در جهان پايى منه ( گ ) .
ص 10 ب 20 : آنگهى از خود ( ب ) .
ص 10 ب 21 : ترا او سو بسو ( گ ) .
ص 10 ب 23 : در ( ب ) جاى دو مصرع عوض شده .
ص 10 ب 24 : هرچه گويد او ( گ ) .
ص 10 ب 25 : زومپوشان ( ب - م ) .
( 11 ) ص 11 ب 3 : صاحب دلان ( م و ضبط ديگر د ) ؛ از فناى كاملان ( گ ) .
ص 11 ب 4 : تا ز راه و منزلت واقف كند ( ب ) .
ص 11 ب 5 : خدمت ارباب دل كردن - و اصل جانان بود ( ب ) .
ص 11 ب 6 : فر لطفش را به جان شعر بندهاى ( د ) .
ص 11 ب 7 : تا بفرمايد ( م ) .
ص 11 ب 8 : تا تو گردى راه بين ( د ) .
ص 11 ب 9 : هان مشو گستاخ زنهار و دلير ( ب ) ؛ اندر لطف پير - هان مشو گستاخ زنهار و دلير ( گ ) .
ص 11 ب 13 : خويش را بهتر از او هرگز مخواه ( م ) .
ص 11 ب 14 : گر براند در ارادت ( ب - م ) .
ص 11 ب 15 : گويدت لنگى مكن ( گ ) .
ص 11 ب 16 : خود يكدم مرو ( ب ) .
ص 11 ب 17 : هين مكن ( گ ) ؛ در راه پير ( م ) .
ص 11 ب 18 : هست در راه سعادت ( ب - م ) .
ص 11 ب 19 : از راه حق غافل مشو ( گ ) .
ص 11 ب 20 : مگو چون ( م ) .
ص 11 ب 21 : آن كو آگه است ( ب - گ ) .
( 12 ) ص 12 ب 1 : صاحب لطف و كرم ( م ) .