منسوب است ومادر تهران در ضمن نشريهء معارف اسلامى ( شماره 8 ) چاپ كردهايم آداب وشرايط فتوت را به هفتاد ودو رسانده است .
أمور منافى فتوت
بعقيدهء فتيان أولية ، دوازده فرد شايسته ولائق ورود در سلك فتيان نيستند بدين شرح : كاهن ، خوگرفته به شرابخوارى ، دلاك ، دلال ، جولاه ، قصاب ، جراح ، صياد ، كارگزار ديوان دولتي ومحتكر « 1 » به خاطر همين شرايط سخت در ورود به جرگهء فتيان أولية بود كه بعدها فتوت اصنافى به وجود آمد وهمه نوع پيشهوران به ويژه از أواخر قرن هشتم هجرى در همهجا خود را به شاخهاى از آن منسوب داشتند وهريك از پيشهوران سعى كردند تا پيشه وصنعت خود را از ديگران بهتر وبرتر قلمداد كنند .
بيست كار زشت زير را فتيان موجب خروج از قلمرو فتوت ميدانستند كه بايستى همهء فتيان از آن مجتنب وبرحذر باشند ( وبعضي از اين أمور از همان أوصاف سلبى وايجابي هفتاد ودوگانهء فتيان كه قبلا ذكر گرديده استخراج شده است ) : مىخوارى ، زنا ، لواط ، غمازى ونمامى ، نفاق ، تكبر ، ترس ( جز از خدا ) حسد ، كينه ، دروغ ، مخالفت وعدم تعاون در كار خوب ، خيانت ، نگاه شهوتآميز به نامحرم ، عيبجويى ، بخل ، غيبت ، بهتان ، دزدى ، حرامخوارى ، وعدم توجه به تربيت ونصيحت ديگران « 1 » چنانكه خواهيم ديد فتيان دورهء انحطاط بعضي از اين اعمال ممنوعه را انجام ميدادهاند .
صاحب كتاب الفتوة مينويسد كه چهل كس از فتوت محرومند واز آن
هامش
( 1 ) - ذكر اين كارها ومشاغل ( البتة بدون رعايت تقدم وتأخر آنها ) در بسيارى از كتب آمده است : فتوتنامهء سلطاني ، كتاب الفتوة ابن المعمار ، ص 256 - 261 ، منتخب من كتاب الفتوة ( سلمى ) خطى بشماره 90 - دموجود در كتابخانهء دانشكدهء أدبيات تهران ، رسالهاى در مجموعهء عكسي شمارهء 1171 موجود در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران بعنوان فتوت ، رسالة الفتوة از شيخ مقداد نسخه خطى شمارهء 4976 موجود در كتابخانهء مجلس ، فتوتنامهء منظوم ناصري .