تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احوال و آثار واشعار مير سيد على همدانى ( با شش رساله ) ( فارسى ) — صفحة 281

مساهمون:

ص٢٨١
تواضع وفروتنى را برگزيدن ، پرهيز از بزرگداشت خود ، در سخن ملايم وخليق بودن ، راز دل را در محضر بهر كه ومه افشاء نكردن ، دورى از حسادت ، عدم طمع براي فرزند ، بفرائض خود اعتناى كافى داشتن وآنها را انجام دادن مروت بديگران ، رياضت‌كشى ورزيدن ، ناخوانده بجائى نرفتن ، دوست را بچشم شهوت نديدن ، حذر از كج‌بينى كه موجب سوء تفاهمى گردد ، پرهيز از اغراض شخصي ، براي تكميل آرزوها وتمايلات خود گامى برنداشتن ، شفقت باهل روزگار ، دوست داشتن اسخياء ، مدارا با پيران وبخشايش با جوانان ، بدوست ودشمن لاف نزدن ، داد خلق دادن ودستگيرى آنان كردن ، بخود واعمال خود با تواضع وشكسته نفسي نگاه كردن ، بدوستان ودلسوزان در تنهايى نصيحت كردن ، نگاهدارى أدب ، براي خدمت خود را حاضر داشتن ، با عزت ووقار بودن ، پوشاندن عيوب ديگران ولو سيلاب خون باشد ، ديگران را جز بنكويى ياد نكردن ، گرد معاصي نگشتن ، هوا وهوس نفساني را شكست دادن ، تربيت كردن ديگران به صورتي كه خجل نشوند ( چه پير باشند وچه جوان ) لباس خرقهء خود را بهر ناسزا ندادن ، تربيت كردن ديگران با همان دلسوزى كه فرزند خود را تربيت مىكنند ، قناعت ورزيدن ، أطاعت حق وحدود دين را مراعاة نمودن ، عبادت ونيايش خداوندى را بر همه چيز مقدم داشتن ، همواره در راه شكسته نفسي خود كوشيدن ، در انتظار صابر بودن ، بر انعام خداى متعال شاكر بودن ، محنت‌ها را با شكيبايى تحمل نمودن ، با مهمان خود شيرين سخن بودن وتكلف وتعارف را از ميان برداشتن وما حضر را پيش آوردن ، دل مردم را باحسان ومروت بچنگ آوردن ، در راه احسان چالاك بودن ، مانند شمع در ميان جمع دلسوزى نمودن ، گفتار را با كردار هم آهنگ كردن ودر محبت حقيقي ، شكيبابى نشاندادن وغير اينها . مير سيد على همداني در رسالهء فتوتيهء خود شرايط وآداب « فتى » ( وبه اصطلاح خود أو « اخى » ) را به اين‌گونه برمىشمارد : اى عزيز اخى بايد كه بمكارم اخلاق موصوف بود وبخصائل پسنديده