1 . با دشمنان مسلمانان همكارى نكنند و مركب ، اسلحه و ابزار جنگى در اختيار آنان قرار ندهند . 2 . هيچ گامى بر ضرر پيامبر و مسلمانان برندارند و پنهان و آشكار ، با زبان و با دست ، ضررى به آنان نرسانند . 3 . اگر بر خلاف اين قرارداد عمل كردند ، پيامبر حق هرگونه مجازات آنها را اعم از قتل آنها يا اسيركردن زنان و كودكان و يا ضبط اموالشان خواهد داشت . اين قرارداد را به ترتيب ، رؤساى سه قبيلهء يادشده يعنى « مُخَيْريق » ، « حُيَّىبن‌اخطب » و « كَعْب‌بن‌اسد » امضا كردند . « 1 » گويا آن روز يهوديان خطرى از جانب مسلمانان احساس نمىكردند يا حفظ بىطرفى را به صلاح خود مىدانستند و فكر مىكردند دشمنان ديگر اسلام براى شكست مسلمانان كافى است و از اين‌رو ، براى عقد چنين پيمانى پيشگام شدند . « 2 » بارى با اين تمهيدات ، محيط مدينه و حومهء آن امن و آرام گرديد و خاطر پيامبر از آشوب و تشنج آسوده شد و نوبت آن رسيد كه تدابيرى براى رويارويى با خطر قريش اتخاذ كند و مقدمات بنياد يك جامعهء نوين را فراهم سازد .

علاوه بر گروه يهود ، گروه ديگرى نيز پس از هجرت پيامبر به يثرب ، در اين شهر شكل گرفت كه قرآن آنها را « منافقان » ناميده است . اين گروه كسانى بودند كه در ظاهر خود را مسلمان مىخواندند ، اما و در باطن ، برخى بت‌پرست « 3 » و برخى ديگر يهودى « 4 » بودند . اينان چون