بعضى از مردم [ با ايمان ، همچون على ، با خفتن در جايگاه پيامبر ] جان خود را براى كسب خشنودى خدا مىفروشند و خداوند نسبت به بندگانش مهربان است . « 3 » مفسّران و محدّثان مىگويند اين آيه دربارهء فداكارى بزرگ على عليه السلام در « ليلةالمبيت » نازل شده است . « 1 » على عليه السلام در يكى از سخنانش ، پس از بيان توطئهء قريش ، از وضع خود در آن شب خطرناك ، چنين ياد مىكند : . . . پيامبر به من فرمود در بستر او بخوابم و جان خويش را سپر او قرار دهم ، بىدرنگ اين مأموريت را پذيرفتم ، خوشحال بودم كه در راه او كشته شوم . پيامبر رهسپار شد و من در بستر او خفتم ، مردان مسلح قريش با اطمينان به اين كه پيامبر را خواهند كشت ، هجوم آوردند ، وقتى كه به درون خانه‌اى كه من در آن بودم ، ريختند ، شمشير به دست ، برخاستم و از خود دفاع كردم ، آن‌چنان كه خدا مىداند و مردم نيز از آن آگاه شدند . « 2 »