بررسى فهرست مسلمانان نخستين و نيز شواهد ديگر نشان مىدهد كه بيشتر مسلمانان نخستين ، جوان بودند . بزرگان و سالخوردگان ، محافظه‌كار بودند و فرهنگ بت‌پرستى در افكار آنها ريشه دوانده بود ، اما جوانان به حكم جوانى ، ذهن و فكرشان آمادهء پذيرش افكار و عقايد جديد بود . اين معنا ، در نوع انقلابهاى فكرى و دينى تا حدى صادق است . براساس يك گزارش تاريخى ، در دوران دعوت سرّى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ، گروهى از جوانان و ضعيفان به اسلام گرويدند . « 1 » هنگامى كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به دعوت علنى پرداخت و تعداد پيروانش افزايش يافت ، سران قريش پس از چند بار شكايت به ابوطالب ، در ديدار آخر به وى گفتند : « ما چند بار نزد تو آمديم تا دربارهء برادرزاده‌ات با تو سخن بگوييم كه پدران و خدايان ما را به بدى ياد نكند و فرزندان و جوانان و بردگان و كنيزان ما را از راه به در نبرد . . . . » « 2 » در سفر تبليغى پيامبر به طائف اشراف اين شهر از ترس اينكه جوانانشان از آن حضرت پيروى كنند از پذيرش اسلام سرباز زدند « 3 » پس از هجرت مسلمانان به حبشه ، وقتى كه