تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 140

افتراساز ، نمىگويد . من هفت سال پيش از مردم با رسول خدا نماز گزاردم . « 1 » 6 . عُفيف بن قيس كِنْدى مىگويد : من در زمان جاهليت بازرگان عطر بودم . در يكى از سفرهاى تجارتى وارد مكه شدم و مهمان عباس [ يكى از بازرگانان مكه و عموى پيامبر ] شدم . در يكى از روزها در مسجدالحرام در كنار عباس نشسته بودم ، خورشيد به اوج رسيده بود ، در اين هنگام جوانى به مسجد درآمد كه صورتش همچون قرص ماه نورانى بود . نگاهى به آسمان كرد و سپس رو به كعبه ايستاد و شروع به خواندن نماز كرد . چيزى نگذشت كه نوجوانى خوش‌سيما به وى پيوست و در سمت راست او ايستاد . سپس زنى كه خود را پوشانده بود ، آمد و در پشت سر آن دو نفر قرار گرفت و هر سه با هم مشغول نماز و ركوع و سجود شدند . من [ از ديدن اين منظره كه در مركز بت‌پرستان ، سه نفر آيين ديگرى غير از كيش بت‌پرستى برگزيده‌اند ] در شگفت ماندم و رو به عباس كرده ، گفتم : حادثهء بزرگى است ! او نيز اين جمله را تكرار كرد و افزود : آيا اين سه نفر را مىشناسى ؟ گفتم : نه . گفت : نخستين كسى كه وارد شد و جلوتر از هردو نفر ايستاد ، برادرزادهء من محمدبن‌عبدالله ، و دومين فرد ، برادرزادهء ديگر من ، علىبن‌ابىطالب ، و سومين شخص ، همسر محمد است . محمد مدّعى است كه آيين او از طرف خدا نازل شده است . و اكنون در روى زمين جز اين سه نفر كسى از اين دين پيروى نمىكند . « 2 »