و نيايش مىپرداخت . « 1 » اينگونه كنارهگيرى و عبادت در حِراء ، در ميان خداپرستان قريش سابقه داشته است . « 2 » نخستين كسى كه اين سنت را گذاشت عبدالمطلب ، جدّ محمد صلى الله عليه و آله بود كه چون ماه رمضان مىرسيد به كوه حراء مىرفت و مستمندان را اطعام مىكرد . « 3 »
آغاز رسالت
محمد صلى الله عليه و آله كه به مرز چهل سالگى رسيده بود ، « 4 » باز به روش چندين ساله ، در كوه حراء بهسر مىبرد كه پيك وحى فرود آمد و نخستين آيات قرآن را از درگاه خداى بزرگ در گوش جانش فرا خواند : « 5 » « بِسْمِاللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِى خَلَقَ . خَلَقَ الأنْسانَ مِنْ عَلَقٍ . اقْرَأ وَ رَبُّكَ الأَكْرَمُ . الَّذِى عَلَّمَ بِالقَلَمِ . عَلَّمَالأِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَم . » « 6 »
هامش
( 1 ) . نهجالبلاغه ، تحقيق صبحىصالح ، خطبهء 192 ( قاصعه ) ؛ ابنهشام ، پيشين ، ج 1 ، ص 251 .
( 2 ) . ابنهشام ، پيشين ، ج 1 ، ص 251 ؛ طبرى ، پيشين ، ج 2 ، ص 206 ؛ ابنكثير ، پيشين ، ج 1 ، ص 390 ؛ بلاذرى ، انسابالأشراف ، تحقيق : محمدحميدالله ( قاهره : دارالمعارف ، ط 3 ) ، ج 1 ، ص 105 .
( 3 ) . حلبى ، پيشين ، ص 382 .
( 4 ) . ابنهشام ، پيشين ، ص 249 ؛ طبرى ، پيشين ، ص 209 ؛ بلاذرى ، پيشين ، ص 114 - 115 ؛ ابنسعد ، الطبقاتالكبرى ( بيروت : دارصادر ) ، ج 1 ، ص 190 ؛ مسعودى ، التنبيه و الأشراف ( قاهره : دارالصاوى للطبع والنشر ) ، ص 198 ؛ حلبى ، پيشين ، ص 363 ؛ مجلسى ، پيشين ، ص 204 .
( 5 ) . طبرسى ، مجمعالبيان ( تهران : شركةالمعارف الاسلامية ، 1379 ه . ق ) ، ج 10 ، ص 514 ؛ مسعودى ، مروجالذهب ، ( بيروت : دارالأندلس ، ط 1 ، 1965 م ) ، ج 2 ، ص 276 .
( 6 ) . علق ( 96 ) : 1 - 5 .