آسمانى پيش از خود آگاهى داشته است ؛ و اين در شهرى به جهالت سرشته چون مكه ، و مردمانى جاهل چون قريش امكانپذير نخواهد بود مگر اينكه بپذيريم كه آن كتابها در اختيار او بوده و شخص عبد المطلب در سلسله اوصياء پدرانش ابراهيم و اسماعيل ( ع ) قرار داشته است .
عبد المطلب به رعايت صلهء رحم ، و اطعام محتاجان ، و ترك ستم و سركشى فرمان مىداد و مىگفت : هيچ ستمگرى از دنيا نمىرود مگر اينكه انتقام ستمهايش را بچشد ، و مىگفت : به خدا سوگند اندر پس اين دنيا ، سراى پاداش كارهاست .
عبد المطلب وفاى به نذر ، بريدن دست دزد ، خوددارى از ازدواج با محارم و منع از زنده به گور كردن دختران را سنت نهاد ، و شراب ، زنا و برهنه طواف كردن گرد خانهء خدا را ممنوع كرد . « 1 » همگى اينها در شريعت خاتم پيامبران ( ص ) آمده است .
خداوند دعاى عبد المطلب را به هنگام طلب باران براى اهالى مكه اجابت فرمود . او هر ماه رمضان را در غار حراء به عبادت مىپرداخت ؛ او همهء قريش - و خاصه ابو طالب - را به رعايت جانب پيامبر خدا ( ص ) وصيت كرد .
موارد عبرت در تفسير آيات
خداوند بنى اسرائيل را در روزگارشان بر جهانيان برترى بخشيد آنان را در آن هنگام كه فرعون و فرعونيان با سر بريدن پسرانشان و زنده نگهداشتن دخترانشان بدترين عذاب را به آنها مىدادند نجات داد ، بر جهانيان رفعت بخشيد و برتريشان مرحمت فرمود . همچنين دريا را برايشان از هم بشكافت و در كف آن راه خشك براى عبور آنها مهيا گردانيد ، و از آن عبورشان داد ، و فرعون و سپاهيانش آنها را تعقيب كرده قدم در همان راههاى خشكى نهادند كه بنى اسرائيل در آنها پيش مىرفتند و با بيرون آمدن آخرين شخص بنى اسرائيلى ، دريا به هم آمد و خداوند فرعون و سپاهيانش را در برابر چشمهاى نگران بنى اسرائيل غرقه
هامش
( 1 ) - بعضى از افراد ، در جاهليت ، با لباسهايشان به اين بهانه كه در آنها گناه كردهاند گرد كعبه طواف نمىنمودند و به هنگام طواف يا از اهالى مكه لباسى عاريه مىگرفتند و يا عريان به گرد كعبه مىگشتند .