تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عقائد الإسلام من القرآن الكريم ( عقائد اسلام در قرآن كريم ) ( فارسى ) — صفحة 239

مساهمون:

ص٢٣٩
آتش سوزانش عذاب مىكرديم * آن اجنه و ديوان براى سليمان هر چه كه مىخواست از محرابها و عبادتگاهها و مجسمه‌ها و كاسه‌هاى بزرگ چون حوض آب ، و ديگهاى بسيار بزرگ مىساختند . اينك اى آل داوود ! سپاس خداى را به جاى آوريد ، و از بندگان من عدهء اندكى شكرگزارند * چون ما مرگ را بر سليمان مقرر داشتيم ، به جز موريانه كه عصاى او را خورد و تهى كرد ( تا سليمان بر زمين افتاد ) كسى را بر مرگ او آگاهى نبود ، و چون سليمان به زمين افتاد ديوان از مرگ او آگاه شدند ، كه اگر از اسرار غيب آگاه بودند ، تا دير زمان در عذاب و خوارى باقى نمىماندند *

شرح كلمات

1 - ذا الايد : آد يئيد أيدا : نيرومند شد و قوى گشت . ذا الأيد : قوى و توانا . 2 - اوّاب : آب إلى اللّه : از گناه خود توبه كرد ، و چنين كسى آئب و اوّاب است . معناى مناسب مبحث : نادم از گناه و جوياى خشنودى خداوند است . 3 - أوّبى : ( خطاب به مؤنث : ) هماهنگ با او در تسبيح خداوند باش . 4 - سابغات : سبغ الشّيء سبوغا : به اتمام رساند و كامل كرد . سابغات : زره‌هاى تكميل شده و آماده براى استفاده . 5 - قدّر فى السّرد : سرد به معناى حلقه‌هاى زره است ، و « قدّر فى السرد » يعنى حلقه‌ها را يك‌دست و يكنواخت بساز ، نه لرزان باشد و نه گسسته . 6 - رخاء : نرمى .