خداى ديگرى بجويم ؟ !
اين برگزيدگى كه حضرت موسى به آن اشاره مىكرد از آن رو بود كه خداوند پيامبرانى را از خودشان و در ميانشان فرستاده بود و انواع نعمتهايش را چون سايه انداختن ابر بر سر آنها و جلوگيرى از سوزندگى آفتاب ، و اطعامشان از منّ و سلوى را به آنها ارزانى داشته بود .
با اين همه آنها از فرمان خداوند كه به ايشان فرمان داده بود از دروازه ، در حال سجده و شكرگزارى خداى تعالى وارد شوند و بگويند : « گناهان ما را كاملا بريز » برعكس عقب عقب وارد درگاه شدند و گفتند : « گندم سرخ ! »
و نيز ساحلنشينان دريا ، كه خدايشان از صيد ماهى در روز شنبه منعشان كرده بود - آنگاه كه در آن روز ماهيان گروه گروه بر سطح آب ظاهر مىشدند - خداى را نافرمانى كرده در روز شنبه به شكار و صيد آنها پرداختند كه خداوند بر آنها خشم گرفت و به شكل بوزينهشان در آورد .
پس از آنكه بنى اسرائيل صحراى سينا را اشغال كردند و در آنجا مجتمع عظيم انسانى تشكيل دادند ، نياز به نظام و مقرراتى براى اجتماعشان پيدا كردند . در اين هنگام بود كه خداوند جانب راست كوه طور را با پيامبرش موسى ميقات نهاد تا بعد از سى شبانه روز تورات را به او عطا كند . موسى فرمان برد و براى مناجات با پروردگارش به ميقات شتافت و برادرش هارون را به جانشينى خود در قومش برگزيد . پروردگار جهانيان موعد خود با موسى را به ده شب ديگر تكميل فرمود ، و اين ميقات به چهل شب تمام شد .
در غياب موسى ( ع ) سامرى به فريب دادن و گمراه ساختن بنى اسرائيل پرداخت و در اين راه ، زينتهاى طلايى را كه از فرعونيان به عاريت گرفته بودند از آنها گرفت و ذوب كرد و از آن ، مجسمهاى به شكل گوساله ساخت ، و در دهان آن مجسمه ، خاكى از جاى نعل اسب جبرئيل كه به هنگام فرود بر حضرت موسى ( ع ) به شكل انسانى اسب سوار در آمده بود بريخت . بر اثر اين كار از دهان مجسمهء گوساله صدايى همانند بانگ گوساله بيرون مىآمد و همين بانگ تنها امتيازى بود كه آن گوسالهء طلايى داشت . نفس سامرى اين كار وى را
عقائد الإسلام من القرآن الكريم ( عقائد اسلام در قرآن كريم ) ( فارسى ) — صفحة 231
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢٣١