وَ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى قالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ فَما لَبِثَ أَنْ جاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ ( ) فَلَمَّا رَأى أَيْدِيَهُمْ لا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَ أَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قالُوا لا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمِ لُوطٍ ( ) وَ امْرَأَتُهُ قائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْناها بِإِسْحاقَ وَ مِنْ وَراءِ إِسْحاقَ يَعْقُوبَ ( ) قالَتْ يا وَيْلَتى أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعْلِي شَيْخاً إِنَّ هذا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ ( ) قالُوا أَ تَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَتُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ ( ) فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ وَ جاءَتْهُ الْبُشْرى يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ ( ) إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ ( ) يا إِبْراهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هذا إِنَّهُ قَدْ جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَ إِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ
و فرشتگان ما براى ابراهيم بشارت آوردند و او را سلام گفتند ، ابراهيم نيز سلام گفت و ( چون آنها را به صورت آدمى ديد ) چندى نگذشت كه گوسالهاى كباب شده حاضر ساخت * و چون ديد كه آنها دست به غذا نمىبرند ، آنها را ناخوش داشت و در دل از آنها بيمناك گرديد . ( فرشتگان ) گفتند : مترس ما به سوى قوم لوط فرستاده شدهايم * زن او كه ايستاده بود ( از شادى ) خنديد پس به اسحاق بشارتش داديم و در پى اسحاق ، يعقوب * گفت : اى واى ! من كه پيرزنى هستم و اين شوهرم نيز پير است . آيا من بچه خواهم زاييد ؟ ! به راستى كه اين چيز عجيبى است * گفتند : آيا از كار خدا تعجب مىكنى ؟ ! رحمت و بركات خدا بر شما اهل بيت باد . او سزاوار حمد است و هموست مجيد * چون از ابراهيم ترس و وحشت برفت و بشارت فرزند بيامد ، با ما دربارهء قوم لوط به مجادله برخاست * راستى كه ابراهيم بردبار ، و پرسوز و گداز و انابهگر بود * اى ابراهيم ! از اين جدال درگذر كه امر پروردگار تو آمده ، و عذاب بازنگشتنى به سوى آنان خواهد آمد * .
3 - و در سورهء و الذاريات آيات 24 - 37 :
هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْراهِيمَ الْمُكْرَمِينَ ( ) إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقالُوا