يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ *
آيا نديدى كه ( پادشاه زمان ابراهيم ) با ابراهيم دربارهء پروردگارش به احتجاج برخاست ؛ آنگاه كه ابراهيم گفت : پروردگار من زنده مىكند و مىميراند ، گفت :
منهم زنده مىكنم و مىميرانم . ابراهيم گفت : خداوند آفتاب را از شرق بيرون مىآورد ، تو آن را از مغرب بيرون آر ، آن كافر بهت زده شد و در جواب ناتوان ماند و خداوند ستمكاران را راهنمايى نخواهد كرد .
مشهد دوم ، ابراهيم و لوط عليهما السلام
1 - و در سورهء عنكبوت آيات 26 - 27 ، 31 - 32 مىفرمايد :
فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ وَ قالَ إِنِّي مُهاجِرٌ إِلى رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( ) وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ وَ آتَيْناهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ( ) . . . ( )
وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى قالُوا إِنَّا مُهْلِكُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ إِنَّ أَهْلَها كانُوا ظالِمِينَ ( ) قالَ إِنَّ فِيها لُوطاً قالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ
پس لوط به او ( ابراهيم ) ايمان آورد و گفت : من ( از اين ديار شرك ) به سوى پروردگارم هجرت مىكنم ، پروردگار من عزيز و حكيم است * و ما اسحاق و يعقوب را به او عطا كرديم ، و در خاندانش مقام نبوت و كتاب آسمانى قرار داديم و در دنيا اجر او را مرحمت كرديم ، و در آخرت نيز او از زمرهء صالحان است * . . . * و چون رسولان ما براى ابراهيم مژده ( تولد فرزندش را ) آوردند ، گفتند : ما ( به امر پروردگار ) مردم اين ديار را كه از زمرهء ستمگران هستند هلاك مىكنيم * ابراهيم گفت : لوط در آنجاست ، گفتند : ما به ساكنان آنجا آگاهتريم ، ما لوط و خانوادهاش را به غير از زن وى كه از هلاكشوندگان است ، نجات خواهيم داد .
2 - و در سوره هود آيات 69 - 76 :