در بحار الانوار آمده است :
و ان كنت من الاشقياء فامحنى من الاشقياء و اكتبنى من السّعداء ، فانّك قلت فى كتابك المنزل على نبيّك صلواتك عليه و آله : « يمحو اللّه ما يشاء و يثبت و عنده امّ الكتاب » .
و اگر از بدبختانم مرا از زمره آنان محو و در بين نيكبختان جايگزين فرما ، زيرا تو در كتاب خود كه بر پيامبرت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نازل شده فرمودهاى : خداوند هر چه را بخواهد محو يا برقرار مىدارد و كتاب اصلى نزد اوست . « 1 »
قرطبى نيز ، در ذيل روايتى كه از صحيح بخارى و مسلم آورده ، بر اين معنى استدلال كرده است ، روايت مىگويد : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود :
من سرّه ان يبسط له فى رزقه و ينسأ له فى اثره - اجله - فليصل رحمه .
كسى كه از وسعت روزى و زيادتى عمر خشنود مىگردد ، بايد به خويشاوند خود نيكى نمايد . « 2 »
و از ابن عباس نقل كرده كه او در جواب كسى كه پرسيد : چگونه در عمر و اجل زيادتى مىشود ؟ گفت : خداى عزّ و جلّ فرموده :
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ طِينٍ ثُمَّ قَضى أَجَلًا وَ أَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ
.
او كسى است كه شما را از گل آفريد ، سپس مدتى مقرر داشت ، و اجل حتمى نزد اوست . « 3 »
ابن عباس گفت : اجل اول در آيه اجل بنده از تولد تا مرگ است ، و اجل دوم - يعنى آنچه نزد خداست - از زمان مرگ تا قيامت است كه در برزخ به سر مىبرد ، و كسى جز خدا آن را نمىداند ، پس اگر بندهاى از خدا بترسد و " صله رحم " به جا آورد ، خداوند هر چه را
هامش
( 1 ) - بحار ج 98 ص 162 .
( 2 ) - صحيح بخارى ( جلد 3 ص 34 ) كتاب الادب باب ( 12 و 13 ) ، و صحيح مسلم ص 1982 حديث ( 20 و 21 ) از باب صله رحم و مسند احمد ( جلد 3 ص 247 و 266 و جلد 5 ص 76 ) .
( 3 ) - انعام / 2 .