است . « 1 »
و درباره قوم هود مىفرمايد :
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْناهُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً
.
آنان پيامبرشان [ هود ] را تكذيب كردند ، ما هم نابودشان كرديم . راستى را كه در آن " آيت " و نشانهاى است [ براى خردمندان ] . « 2 »
و درباره قوم فرعون در سوره اعراف فرموده :
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آياتٍ مُفَصَّلاتٍ
.
پس ، طوفان و ملخ و آفت گياهى و قورباغه و خون را - كه آيات و نشانههاى جدا جدا بودند - بر آنان فرستاديم . « 3 »
2 - اجل : مدت ، وقت و زمان محدود ، سرانجام و پايان .
اينكه گفته مىشود : فلان كس اجلش فرا رسيد ، يعنى : مرد و مدت عمرش به سر آمد .
و اينكه گفته مىشود : براى آن اجلى تعيين شده ، يعنى : براى آن وقت محدودى قرار دادهاند .
3 - كتاب : براى كتاب معانى متعددى است و مقصود از آن در اينجا " مقدار نوشته شده يا مقدّر " است ، و معناى :
" لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ "
كه در آيه آمده اين است كه :
زمان آوردن معجزه به وسيله پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از پيش تعيين شده است ، يعنى : هر دورانى را سرنوشتى معين است .
4 - يمحو : محو مىكند ، زايل مىگرداند ، " محو " در لغت به معناى باطل كردن و از بين بردن است ، همان گونه كه خداى متعال در سوره اسراء ( 12 ) مىفرمايد :
فَمَحَوْنا آيَةَ اللَّيْلِ وَ جَعَلْنا آيَةَ النَّهارِ مُبْصِرَةً
.
هامش
( 1 ) - شعرا 120 - 121 .
( 2 ) - شعراء / 139 .
( 3 ) - اعراف / 133 .