مىكند بندگان را بسوى رشد و سعادت و رستگارى پس ما ايمان آورديم به اين قرآن و هرگز شرك نميآوريم بپروردگار خود احدى را چنانچه ميفرمايد :
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ
اسراء آيهء 9 ، و تعبير بأقوم دليل بر اين است كه أقوم از اين نيست بلكه مثل و مشابه اين هم نيست .
يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ
ارشاد باطاعت خدا و رسول و متابعت عقل و تكميل اخلاق حميده و افعال حسنه و راهنمايى بسعادت و رستگارى كه صراط مستقيم است و خردلى انحراف و اعوجاج ندارد ، بسيار تعجب است از كسانى كه معتقد به اين قرآن هستند و از جانب خدا ميدانند ولى بسيارى از دستورات آن را بر خلاف صلاح ميدانند مثل باب حدود تا كنون كدام شارب الخمر را هشتاد تازيانه زدند بلكه مغازههاى شراب فروشى آزادانه شراب ميفروشند ، كدام زانيه و زانى را صد تازيانه يا رجم يا قتل از كدام قتل خطا اتخاذ ديه كردند معاملات ربوى رسميت تمام پيدا كرده كدام اهل بدعت يا مرتد را كشتند ، آيا بدستور حجاب و نماز و زكات رفتار كردند ، امروز مصداق همان آيهء شريفه هستند :
وَ قالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً
فرقان آيهء 32 .
فَآمَنَّا بِهِ
پس ما ايمان آورديم به اين قرآن ، ايمان به قرآن آن است كه از باء بسمله تا سين و الناس كلام حق است و از ميان دو لب مبارك پيغمبر ( ص ) خارج شده و چيزى بر او زياد نشده و از او كم نشده و تغييرى در الفاظ داده نشده اگر چنين است پس اختلاف قراء سبعه يا عشره چه معنى دارد قائلين بتحريف چه ميگويند بلى ترتيب نزول مسلما به اين نحو نبوده .
وَ لَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنا أَحَداً
شرك بپروردگار اقسامى دارد شرك ذاتى منسوب بابن كمونه كه :
( هويتان به تمام الذات قد * خالفنا بابن كمونة استند )
شرك صفاتى منسوب بعامه كه قائل بصفات زائد شدند ، شرك تركيبى كه مجسمه گفتند كه ذى اجزاء دانستند ، شرك افعالى كه امر خلق و رزق و ساير افعال