[ سوره الملك ( 67 ) : آيه 28 ]
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَ مَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنا فَمَنْ يُجِيرُ الْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ ( 28 )
بفرما به اين كفار آيا مىبينيد اگر خداوند مرا و هر كه با من است هلاك فرمود يا رحم فرمود پس كيست كه پناه دهد كافرين را از عذاب دردناك .
نظر به اينكه كفار و مشركين تمنى و آرزو داشتند كه پيغمبر ( ص ) و اصحابش از مؤمنين وفات كنند و از دنيا بروند تا پيشرفت آنها شود و مزاحم نداشته باشند ميفرمايد :
چه ما از دنيا برويم و چه باشيم در دنيا كفار به عذاب الهى آن عذاب دردناك خواهند معذب شد و احدى نيست كه آنها را از عذاب الهى نجات دهد چه عذاب در دنيا و چه عذاب در آخرت .
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ
يعنى تصور ميكنيد و خيال ميكنيد كه به نبود ما شما از عذاب نجات پيدا ميكنيد بود و نبود احدى تأثير در تقديرات الهى نسبت به ديگران ندارد .
إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ
مراد يعنى اگر من از دنيا بروم كه كل نفس ذائقة الموت چنانچه ميفرمايد :
وَ ما جَعَلْنا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَ أَ فَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخالِدُونَ كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً وَ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ
انبياء آيهء 36 .
وَ مَنْ مَعِيَ
كه مراد اصحاب آن حضرت باشند مجاهدين كه با كفار و مشركين جهاد ميكنند بر فرض آنها هم از دنيا بروند .
أَوْ رَحِمَنا
كه ما را زنده بدارد و طول عمر عنايت كند بر شما كفار و مشركين تأثيرى در عقوبت و عذاب الهى ندارد شما خواه ناخواه ميميريد و به عذاب ابدى معذب ميشويد و احدى قدرت ندارد جلوگيرى كند از عذاب شما .
فَمَنْ يُجِيرُ الْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ
نه قوت و قدرت شما و نه عده وعده شما نه ثروت و مكنت شما چنانچه ميفرمايد :
لَوْ أَنَّ لَهُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ أُولئِكَ لَهُمْ سُوءُ الْحِسابِ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ
رعد آيهء 18 . با اينكه اين آرزو را بگور مىبرند خداوند روز بروز علم اسلام را بلندتر ميفرمايد ، و پيغمبر خود را و كسانى كه با او هستند نصرت مينمايد ، و دشمنان آنها را هلاك مىكند و از بين ميبرد :