[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 32 ]
وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ وَ سْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً ( 32 )
و آرزو نكنيد آنچه را كه خداوند فضيلت داده بعض شما را بر بعض ديگر از براى مردان است نصيب از آنچه كسب نمودند و از براى زنان است نصيب از آنچه كسب كردند و از خدا سؤال كنيد كه زائد بر مقدار قابليت و استعداد شما بشما تفضل فرمايد محققا خدا بهر چيز عالم است .
اين آيه شريفه عام است و لو در مورد ميراث يا در موضوع جهاد يا موارد ديگرى نازل شده باشد زيرا مورد مخصص نيست ، و توضيح كلام در اين آيه موقوف بر تقديم يك مقدمه است و آن اينست كه خداوند حكيم كه عالم بجميع حكم و مصالح است و عادل است تمام كارها و افعال آن مطابق با مصالح است و ابدا كار قبيح و ذى مفسده از او صادر نخواهد شد و محال است صادر شود ، البته نسبت بهر يك از بندگانش آنچه صلاح شخصى يا نوعى او است به آن عنايت ميفرمايد از غنا و فقر و عزت و ذلت و مرض و صحت و حيات و موت و نعمت و بلا و جمال و حسن صورت و قبح آن و رجوليت و انوثيت و بياض وجه و سواد آن و غير اينها حتى فهم و بله و عقل و جنون و بصر و عمى و سمع و صم و نطق و بكم و هر چه از جانب او باشد در دنيا و همچنين مثوبات در آخرت نبايد در كارهاى او اعتراض نمود كه چرا بفلان غنا و عزت و صحت و نعمت و زيبايى و عقل و فهم و غير اينها از نعم مرحمت فرمودى و بفلان ندادى ان من عبادى من لا يصلحه الا الغناء فلو افقرته لافسده ذلك و ان من عبادى من لا يصلحه الا الفقر فلو اغنيته لافسده ذلك فمن لم يرض بقضايى و لم يصبر على بلائى فليطلب ربا سواى و ليخرج من ارضى و سمائى بلى مانعى ندارد كه از خداوند طلب نمائيد كه بشما هم تفضل فرمايد .