و تعرب بعد الهجرة و فرار از زحف و اعانت بر ظلم و ركون به ظالم و حبس حقوق و اسراف و تبذير و خيانت با خدا و رسول و امام و در امانت و اموال ناس و غيبت و تهمت و افتراء و استماع غيبت و سعايت و اشتغال بملاهى مثل غناء و ساز و رقص و نحو اينها و غير اينها كه هر يك آنها را از روى دليل از آيات و اخبار معتبره ما در كتاب عمل الصالح در آخر جلد سوم كلم الطيب بيان كردهايم به آنجا رجوع فرمائيد .
و مراد از اجتناب در جمله
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ
عدم ارتكاب اين معاصى است و بضميمه فرمايش نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم
التائب من الذنب كمن لا ذنب له
اگر مرتكب شده و موفق بتوبه شد مشمول اين جمله مىشود .
و مراد از تكفير در جمله
نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ
ستر معاصى است و ترك مؤاخذه بر آنها است .
و مراد از سيئات ساير معاصى است كه كبيره بودن آن ثابت نشده باشد مشروط به آنكه صدق اصرار نكند بنص فرمايش نبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه
لا صغيرة مع الاصرار
و در موضوع اصرار بعضى گفتند كه همين كه عازم شود كه تكرار كند صدق اصرار مىكند لكن دائر مدار صدق عرفيست و موضوع شرعى نيست .
وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً
از اين جمله استفاده مىشود كه ترك معاصى كبار هم خود يكى از عبادات مهمه است كه لياقت بهشت پيدا مىكند چنانچه در خطبه شعبانيه ميفرمايد
( افضل الاعمال فى هذا الشهر الورع عن محارم اللَّه ) .
و مراد از مدخل كريم بهشت است كه محل بسيار محترم و شريف است و مورد كرامات الهى است .