وَعَدَ اللَّهُ
وعد يكى از امورى است كه وفاء به آن لازم است كه اگر به كسى وعده دادى كه اگر فلان عمل را بجا بياورى فلان احسان را و فلان اجر را به تو عنايت ميكنم يا وعده دادى كه در فلان وقت منزلت ميآيم يا فلان عمل را براى تو بجا ميآورم بايد عملى كنى المؤمن اذا وعد وفى و خلف وعد از قبايح عقليه است و محال است از خداوند صادر شود بمقتضاى عدل
إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ
آل عمران آيه 9 - رعد آيه 31
إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ
آل عمران آيه 194
وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعادَ
زمر آيه 20 ، و غير اينها از آيات و اخبار متواتره بتواتر معنوى و ضرورت بين مسلمين بلكه جميع مليين عالم و ضرورت عقل قائم است بر اينكه خلف وعد محال است از خدا صادر شود بعلاوه اگر خلف وعد بر خدا جايز باشد اقحام انبياء لازم آيد و سلب اطمينان بندگان در اطاعت و عبادت او مىشود
الَّذِينَ آمَنُوا
وعدههاى الهى اختصاص دارد باهل ايمان زيرا غير مؤمن و لو تمام عمر عبادت كند قابليت رحمة ندارد و مورد آيه شريفه
وَ قَدِمْنا إِلى ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً
فرقان آيه 23 ، مىشود زيرا ايمان شرط صحت كل اعمال است .
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
كلمه الصالحات و لو جمع محلى بالف و لام است و افاده عموم مىكند لكن بالقطع و اليقين مراد اين نيست كه جميع اعمالش صالحه باشد زيرا امكان ندارد جز در حق معصومين عليهم السلام بلكه مراد اينست كه اعمال صالحه از او صادر شود و لو بعض اعمال ناشايسته هم از او صادر شده باشد .
لَهُمْ مَغْفِرَةٌ
از گناهان بواسطه ايمان ( و اجر عظيم ) بواسطه اعمال صالحه .