[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 138 ]
بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً ( 138 )
گذشت كه بشارت اخبار بخير است در مقابل انذار كه اخبار بشر است و مناسب در اينجا اين بود كه بفرمايد انذر المنافقين لكن تعبير به
بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ
از هزار انذار سختتر است .
بِأَنَّ لَهُمْ
لام اگر چه براى نفع است در مقابل على مثل لك و عليك لكن در موردى است كه تاب هر دو را داشته باشد و امّا اگر يك طرفى باشد كه نفع فقط باشد مثل صلوات تعبير بعلى مانعى ندارد يا ضرر فقط باشد مثل مقام تعبير بلام اشكالى ندارد زيرا
عَذاباً أَلِيماً
بقرينه آيه شريفه
إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ
سختترين عذاب است و اشكال نشود كه هر عذابى اليم است و اگر الم نداشته باشد عذاب نيست پس قيد اليما زائد است .
و جواب اينكه اولا الم و درد ذى مراتب است و تعبير بمفرد منكر اشاره با على مراتب الم است كانّه ميفرمايد كه منافقين معذب هستند بچه عذابى و متألّم هستند بچه المى .
و ثانيا قيد اليما براى دفع توهّم يك دسته از متصوفه و شيخيه كه منكر خلود شدند ، عذاب را از ماده عذب بمعنى گوارا گفتند حتى بعضى از آنها گفتند اهل جهنم پس از مدتى طبع آنها آتشى مىشود ديگر تألّم ندارند و اگر از آتش خارج شوند متألم ميشوند مثل خنفساء كه طبعش در قاذورات و اشياء متعفنه بوده اگر از آنجا بيرون آيد متأذى مىشود خدا ميفرمايد دائما متأذى و متألم هستند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 139 ]
الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً ( 139 )