وَ مَلائِكَتِهِ
كه اعتقاد بوجود ملائكه هم جزو ايمان است بلكه عصمت ملائكه
لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ
وَ كُتُبِهِ
از صحف آدم تا قرآن محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ، و رسله از آدم ابو البشر تا وجود حضرت خاتم ،
وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
به تمام خصوصيات قيامت از حساب و ميزان و صراط و تطاير كتب و شفاعت و بهشت و جهنم و خلود و معاد جسمانى و روحانى و سائر خصوصيات بلكه اعتقاد بامامت ائمه اثنى عشر عليهم السلام كه روح ايمان است و كمال دين است و بدون آن جسم مرده متعفن است و ساير ضروريات دين و مذهب كه اگر يكى از آنها را منكر شود
فَقَدْ ضَلَّ
گمراه شده است چه اسم كافر بر او صادق باشد يا نباشد ضلالا بعيدا كه از حق و حقيقت بسيار دور افتاده و در تيه ضلالت فرو رفته و به عذاب ابدى گرفتار شده ، اعذنا اللَّه .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 137 ]
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلاً ( 137 )
محققا كسانى كه ايمان آوردند سپس كافر شدند بعد رجوع بايمان كردند پس نيز كافر شدند و در كفر زياد روى كردند خداوند آنها را نخواهد آمرزيد و آنها را به راه راست هدايت نخواهد فرمود .
كلمات مفسرين در مورد اين آيه مختلف است ، بعضى گفتند راجع بيهود است بتمحلاتى تطبيق بر آنها كردند ، و بعضى راجع بنصارى ، و بعضى راجع بمنافقين و هر كدام بيك بيانات بارده تمسك پيدا كردند و اينها قطع نظر از اينكه بىمدرك است خلاف ظاهر آيه است . اما يهود و نصارى اصلا از مصداق اين آيه خارج هستند زيرا ظاهر آيه ايمان بمحمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و دين اسلام است و از اين جهت