گفت
إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ
در سوره ابراهيم آيه 22 ،
يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ
و آمال و آرزوهاى دور و دراز بشما تزريق مىكند كه هميشه در دنيا هستيد و بايد خوش و خرم باشيد و بهر درجه كه رسيديد قانع نشويد از مال و منال و رياست و جاه و منصب .
وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً
غرور گول و فريب است كه انسان به خود مغرور مىشود لكن حقيقت ندارد ، سم را به خيال شهد مىنوشد ، ضرر را به گمان نفع تحصيل مىكند ، شر را بتوهم خير مرتكب مىشود ، قبيح را به صورت حسن جلوه ميدهد ، معصيت را بر عبادت اختيار مىكند ، كفر را بر ايمان ترجيح ميدهد فسق را بهتر از عدالت ميپندارد ، ظلم را فخر و مباهات مىكند ، معروف را منكر ميشمارد ، منكر را معروف ميداند و هكذا و البته كسى كه فريب شيطان را بخورد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 121 ]
أُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ لا يَجِدُونَ عَنْها مَحِيصاً ( 121 )
مأوى جايگاه و فرودگاه است كه جايگاه مغرورين جهنم است ، و محيص فرارگاه و پناهگاه است كه اينها هيچ پناهگاهى ندارند و راه فرار از براى آنها نيست و تمام درها به روى آنها بسته مىشود ، درب مغفرت ، درب رحمت ، درب شفاعت دربهاى بهشت ، درب سعادت و رستگارى و ساير دربهاى خير ، و اين آيه شريفه از ادله خلود اهل عذاب است در جهنم چنانچه بسيارى از آيات بر او ناطق است
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 122 ]
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلاً ( 122 )
و كسانى كه ايمان آوردند و بصالحات عمل نمودند زود باشد كه آنها را داخل