گفتار دهم در بيان استعاذه قبل از قرائت قرآن
در قرآن مجيد ميفرمايد
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ
« 1 » ( هر گاه قرآن قرائت كردى پناه به خدا ببر از شيطان رانده شده ) و در اينموضوع در چند مقام بحث مىشود :
مقام اول در حقيقت استعاذه : از طريق آيات و اخبار و برهان عقل ثابت شده كه انسان بايد هميشه اوقات و در جميع حالات به خدا پناه برد و از شر حوادث و آفات و شرور بحصن حصين و دژ محكم الهى ملتجى گردد چنانچه خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ
الآيات « 2 » و نيز ميفرمايد
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلهِ النَّاسِ مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ
الآيات « 3 » ( بگو پناه ميبرم بپروردگار مردم و پادشاه مردم و معبود مردم از شر وسواس تا آخر آيات سوره ) و حكايت از قول حضرت نوح ميفرمايد قال
أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْئَلَكَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ
« 4 » ( نوح گفت پروردگارا پناه ميبرم به تو از اينكه سؤال كنم چيزى را كه دانشى براى من نسبت به آن نيست ) و از قول حضرت يوسف حكايت ميفرمايد
قالَ مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ
« 5 » ( پناه ميبرم به خدا بدرستى كه او پروردگار من است كه درباره من احسان فرموده )
هامش
( 1 ) . سوره نحل آيه 100
( 2 ) . سوره فلق آيه 4
( 3 ) . سوره الناس آيه 5
( 4 ) . سوره هود آيه 74
( 5 ) . سوره يوسف آيه 22