باسحق و هلاك شدن قوم لوط را متعرض است و نسبت شرب خمر و زناى با محارم به حضرت لوط داده و جماعتى از انبياء را از نسل زنا ميشمارد ، و در قرآن در سوره هود « 1 » و سوره ذاريات « 2 » اين قصه را ذكر فرموده و ساحت مقدس لوط را از اين افترائات پاك نگاهداشته .
و نيز در سفر خروج باب سوم و چهارم قصّه مأمور ساختن خدا موسى را به طرف فرعون و مصريان ذكر مىكند و ميگويد موسى ابتداء عذر كند زبانى خود را آورد و پس از آنكه خدا نعم خود را ذكر فرمود و وعده نصرت به او داد گفت استدعا دارم كه بفرستى بهر كه ميفرستى آن گاه خشم خدا بر موسى مشتعل شد و اين قصّه را در قرآن در سوره طه « 3 » و شعراء « 4 » و نمل « 5 » و قصص « 6 » مفصلا بيان فرموده .
و باز در سفر خروج باب سى و دوم نسبت گوساله ساختن و گفتن بنى اسرائيل كه اين خداى شماست وعيد گرفتن و قربانى سوزاندن براى گوساله را بهرون نسبت ميدهد . و در سوره اعراف « 7 » و سوره طه « 8 » اين قصّه را ذكر فرموده و مقام مقدس هارون را از اين عمل شنيع مبرا كرده و نسبت آن را بسامرى داده است علاوه بر اين در كتب عهد قديم قضاياى ديگرى نسبت به خدا و انبياء ميدهد كه كفر محض و خلاف عقل و منطق و منافى با مقام عصمت انبياء خداست مانند :
بحيله و خدعه گرفتن يعقوب بركت ( نبوت ) را از پدرش « 9 » و كشتى گرفتن يعقوب با خدا از سر شب تا طلوع صبح و بر خدا غالب شدن و بركت را گرفتن « 10 » و نسبت زنا دادن بداود با زن اوريا « 11 » و نسبت بتكده ساختن حضرت سليمان
هامش
( 1 ) . آيه 69 - 83
( 2 ) . آيه 24 - 37
( 3 ) . آيه 8 - 83
( 4 ) . آيه 10 - 68
( 5 ) . آيه 7 - 14
( 6 ) . آيه 4 - 44
( 7 ) . آيه 148 - 154
( 8 ) . آيه 85 - 98
( 9 ) . سفر پيدايش باب 27
( 10 ) . سفر پيدايش باب 32
( 11 ) . كتاب سموئيل باب يازدهم