فرمود تا فرش زمردين بگستراند و دايه ابر بهارى را فرمود تا بنات نبات را در مهد زمين بپروراند و خلاصه هر چه براى زندگى موجودات زمين لازم بود بصورتهاى مختلف از دل خاك بيرون آورد تا روزى آنان مهيّا باشد و همه را مأمور ساخت كه دست بدست هم دهند و غذاهاى گوناگون براى شما ( بنى آدم ) آماده كنند
ابر و باد و مه و خورشيد و فلك در كارند * تا تو نانى به كف آرى و بغفلت نخورى
اختصاص روزى در آيه به انسان براى اثبات وجوب عبادت حق است كه در صدر آيه به آن امر فرموده است
« مقام پنجم در بيان جمله »
« فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ »
اين جمله به جمله
« اعْبُدُوا رَبَّكُمُ »
صدر آيه متصل است و تقدير آن اينست كه پروردگارتان را عبادت كنيد و براى او شريك قرار ندهيد و جملات وسط آيه ادلّه و براهين واضحه است بر دو جمله صدر و ذيل آيه كه اساس اعتقادات بشر مىباشد چنان كه جميع مذاهب باطله يا در عبادت پروردگار قاصرند و يا در عبادت او شريك و ندّى آوردند كه ما ذيلا بطور فهرست به 12 دسته از فرق مذكوره اشاره مىكنيم طايفه اول دهريون مىباشند كه منكر مبدء و معادند و معتقدند كه
وَ ما يُهْلِكُنا إِلَّا الدَّهْرُ
« 1 » طايفه دوم طبيعيون كه مبدء موجودات عالم را طبيعت بدون شعور ميدانند طايفه سوم ثنويه كه قائل بيزدان و اهرمن يعنى پروردگار خيرات و شرور مىباشند طايفه چهارم - عدهاى از فلاسفه كه قائل بوجود مبدء واجب الوجود هستند
هامش
( 1 ) . سوره جاثيه آيه 23 يعنى هلاك نميكند ما را مگر دهر