در نزول باران سه شرط بايد جمع باشد :
1 - اسباب طبيعى كه عبارت از بخار آب است كه از درياها متصاعد شده و در فواصلى از زمين به علت برودت هوا به شكل ابر در ميآيد و توسط وزش بادها اين ابرها بنقاط مختلف رانده شده و به صورت قطرههاى باران به زمين ميريزد 2 - اسباب باطنيه كه از جمله آنها است ملائكه موكل باران و ابر و غيره چنان كه از اخبار استفاده مىشود همين ملائكهاند كه بامر حق سبب تصاعد بخار و حركت ابر و تقاطر و ريزش باران هستند 3 - اراده و مشيّت پروردگار عالم كه سبب حقيقى نزول باران است و التفات به همين معناست كه در بسيارى از آيات قرآنى انزال باران به خدا نسبت داده شده و با توجه به اينكه افعال خداى متعال همه از روى حكمت و مصلحت مىباشد براى نزول باران هم حكم و مصالح بيشمارى است كه ذكر آنها سبب اطاله كلام مىشود و نظير باران است علوم و معارف الهيه كه توسط انبياء و اولياء و علماء بر دلهاى مردم نازل گرديده و موجب سعادت دنيا و آخرت آنان مىباشد
« مقام چهارم در بيان جمله »
« فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ »
اين جمله تفريع بر جملات قبل است زيرا اخراج ثمره متوقف بر وجود زمين و طلوع آفتاب و ساير كواكب و نزول باران مىباشد كه با فقدان هر كدام عمل اخراج مختلّ خواهد بود حكم و مصالحى كه خداى تعالى در اشجار و اثمار قرار داده احصائش از حيطه و قدرت بشر خارج است و آنچه در فوائد ثمرات و فواكه و نباتات در كتب مختلف ذكر شده يكى از هزاران فوائدى است كه حضرت حق جل و علا بر آنها مترتب نموده است زمين را همچون مادرى شيرده آفريده كه اشجار و نباتات مانند اطفال بواسطه ريشههاى خود از آن تغذّي نمايند و بقول سعدى فرّاش باد صبا را