دامن توحيد گير ، پند سنائى شنو * تا كه بيابى بحشر ، زاتش دوزخ يله
يلمه
- قبا باشد و تعريب او يلمق است .
مثالش ناصرخسرو :
[ بيت ]
آزاده و كريم بيالايد از لئيم * چون آستين يلمه بيفشانى از ليام
و - بضم ياء - حيوانى را گويند كه به آب گرم موى او را دور كرده باشند از پوست او [ 1 ] .
يازنده
- [ به وزن سازنده ] قصدكننده باشد .
مثالش ابن يمين گويد :
[ بيت ]
هر سعادت كز وجود سعد اكبر فايزست * سوى ذات او چو جان سوى خرد يازنده باد
يافته
- معروف [ 2 ] . و در شرفنامه بمعنى حجت و قبض وصول آمده و به اين بيت سلمان متمسك شده [ 3 ] :
بيت « 1 »
دست ارزاق خلايق بر سبيل تقدمه * داد و بستد تا بروز حشر از ايشان يافته
يوبه
- [ بضم ياء و فتح باء ] در نسخهء وفائى آرزومندى باشد . مثالش حكيم فرخى گويد :
[ بيت ]
چون مرا يوبهء درگاه تو خيزد چكنم * راهى آموز رهى را و ازين غم برهان
كذا فى التحفه . بويه و بوى نيز به اين معنى است در شرفنامه و شمس فخرى بويه - به دو باى موحده - به اين معنى آورده - - و گذشت - - [ 4 ] .
يوسه
- [ بضم يا و فتح سين مهمله ] در تحفه بمعنى ارهء درودگران باشد . حكيم اسدى گويد :
[ بيت ]
بيوسه ببرند چوبى سكند « 2 » * كز آن پاى خونى درآيد ببند
ياله
- [ بفتح لام ] شاخ باشد [ 5 ] . كذا فى التحفه .
مع الياء
يكبسى
- [ بفتح يا و باى موحده و سكون كاف
هامش
( 1 ) - كلمه از « ن » است .
( 2 ) - كذا ؟
( 1 ) معنى اخير در برهان نيست .
( 2 ) يعنى : اسم مفعول از يافتن .
( 3 ) آيا « فته » نبوده است كه « يا » به اول آن اشتباها افزودهاند ؟ چه از شعر سلمان نيز معنى اول مستفاد مىشود .
( 4 ) بويه اصح مىنمايد .
( 5 ) شاخ گاو باشد . ( برهان ) .