باب الواو
مع الالف
و الا
- يعنى بزرگ قدر و بلند همت [ 1 ] . و قسمى از قماش ابريشمين نيز باشد . مثال هر دو معنى حسين وفائى فرمايد :
شعر « 1 »
بخدائى كه برافراخت سپهر اطلس * برسولى كه برون تاخت ز چرخ و الا
« 2 » و بمعنى دوم صاحب مهر و مشترى اصرح ازين گفته :
بيت
چو مه در قرطهء « 3 » يك توى و الا * چو خور در مسند ديباى خضرا *
و بمعنى بنياد ديوار نيز آمده كه خسته نيز گويند [ 2 ] . مثال اين معنى حكيم انورى گويد :
شعر « 1 »
گر بيزدان اقتدا كردست سلطان واجبست * شاه و الا برنهد چون حق نكو كردست دك
- - معنى دك پيشتر گذشت - - . و و الا را والاذ نيز گويند .
وا
- در تحفه بمعنى با آمده كه ابا نيز گويند يعنى آش چنان كه گويند شوروا و زيرهوا و به عربى واج گويند . مثالش حكيم سنائى گويد :
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 3 ) - « س » : خرطه .
( 1 ) و بلندى قدرت و مرتبه و رفعت . ( برهان ) .
( 2 ) اين معنى در برهان نيست .