و مثال دوم استاد رودكى فرمايد :
بيت
از گيسوى او نسيمك مشك آيد * وز زلفك او نسيمك نسترون
« 1 » در سامى فى الاسامى نيز نسترن را بمعنى نسرين آورده اما از فضلاء چنين مسموع شد كه نسترن نسرين نيست بلكه آن گل دگرست و اقسام دارد و پنج برگ و صد برگ نيز مىشود و آن را گل كوزه و گل مشكى نيز گويند و نسرين را مشكيجه نيز گويند و بىخارست * .
ناويدن
- [ بواو . به وزن باريدن ] خم شدن و مانده شدن باشد و بمعنى رفتن و خراميدن نيز آمده . مثالش سوزنى گويد :
شعر
خمخانه چو ساخت با قلم كاويدن * از بس هوس شعر بسر ناويدن
ناوانيدن متعدى آنست [ 1 ] .
ناوناوان
- يعنى خرامان و گرازان .
كذا فى المؤيد .
نزيدن
- [ به زاى معجمه . به وزن كشيدن « 2 » ] بمعنى بيرون كشيدن نيز باشد و - به زاى فارسى [ 2 ] - نيز به نظر رسيده .
نهيدن
- [ بكسر نون و هاء و فتح دال ] يعنى انديشه كردن و غم خوردن و نهادن . كذا فى زفانگويا .
نهنبن
- [ بفتح نون و باى تازى و ضم هاء و سكون نون ] سر ديگ باشد . مثال حكيم انورى گويد :
شعر « 3 »
از جوش نشو ديگ نما تا فرونشست * از دود تيره بر سر گيتى نهنبنست
و در نسخهء وفائى بمعنى سر تنور نيز آمده و نهنبان نيز به نظر رسيده - باضافهء الف - چنان كه « 4 » امير خسرو گويد :
بيت
لطيف ارشد ز سوزش « 5 » قطرهء آبت بديگ گل * كنى بازش كثيف ار بنهى از طيبت نهنبانش
هامش
( 1 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 2 ) - بجز « ك » : كشيدن باشد و .
( 3 ) - « س » ندارد .
( 4 ) - اصل : چنانچه .
( 5 ) - « س » : سورش .
( 1 ) در برهان معنى پينكى كه مقدمهء خوابست و معنى ناليدن نيز دارد .
( 2 ) يعنى : نژيدن .