و در فرهنگ بمعنى هيچ « 1 » و چيز اندك نيز آورده [ 1 ] و مؤيد اين معنى شيخ سعدى گويد :
شعر « 2 »
درين زمين كه تو بينى ملوك طبعانند * كه ملك روى زمين پيششان نيرزد لاش
لوش
- [ بفتح لام ] در تحفه خربزهء پوله باشد و - پوله - بضم باء و فتح لام - به زبان ماوراء النهر خربزهاى كه مضمحل شده باشد و نتوان خورد - .
لبيش
- [ بفتح لام و كسر با ] دهان گير اسب در وقت نعل بستن [ 2 ] .
لواش
- [ بفتح لام ] نام نان تنك باشد [ 3 ] .
حكيم نزارى گويد :
شعر « 2 »
غذاى من غم عشقست از اينجا * نمىارزد دو عالم يك لواشم
لويش
- به وزن و معنى لبيش مرقوم .
لش
- [ بضم لام ] گل تيرهء بن حوض و جوى كه لوش نيز گويند . مثالش پوربهاى جامى گويد :
شعر « 2 »
صاف باشد زلال دولت تو * تيره شد آب دشمنانت ز لش
مع الغين
لوغ
- [ بضم لام ] دوشيدن و آشاميدن باشد .
گويند مىلوغد يعنى مىآشامد . منجيك گويد :
شعر « 2 »
من ز هجاى تو بازگشت نجويم * تات فلك خوان خواسته نكند لوغ
و در مؤيد الفضلاء و فرهنگ زفانگويا بمعنى آشامنده و دوشنده نيز آمده [ 4 ] .
لاغ
- بازى باشد « 3 » و بمعنى سخن هزل خوشطبعانه نيز باشد * [ 5 ] مثالش كمال اسمعيل گويد :
هامش
( 1 ) - اصل : سج . ( متن تصحيح قياسيست ) .
( 2 ) - « س » ندارد .
( 3 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 1 ) در برهان معنى ضايع و زبون و فرومايه و بىاعتبار نيز دارد ( شايد مخفف لا شيئى عربى باشد .
لغتنامهء دهخدا ) .
( 2 ) لواشه . لويشه . لبيشه . لبيشن . لويش . حلقهاى از ريسمان كه بر لب اسب و خر بد نعل نهند و پيچند ( برهان ) .
( 3 ) لباش .
( 4 ) و امر به اين معنى يعنى بدوش و بياشام ( برهان ) . رجوع به لوغيدن شود .
( 5 ) در برهان بمعنى فريب و بازى و فريب و بازى دادن و بازى كردن و مسخرگى نمودن و بددل و بددلى و دل بد كردن هم آمده است .