دانسته مىپوشيدند و تا در حيات بوده لباسش آن بوده بعد از آن اولاد و مريدان اقتدا به او كرده سياه مىپوشيدند
گل كوزه
- در فرهنگ بمعنى نسترن باشد « 1 » و آن گليست خوشبو و سفيد و از نسرين بزرگتر و خاردارست و بوى آن مشابه گل سرخ است چنان كه « 2 » از آن گلاب توان گرفت * [ 1 ] امير خسرو گويد :
بيت
كنون خالى نبايد كوزه از مى چون گل كوزه * پر از شبنم شد ارچه « 3 » پر نگردد كوزه از شبنم
گل پياده
- گلى كه بوته داشته باشد نه درخت چون نرگس و لاله [ 2 ] مثالش هم او [ 2 ] گويد :
بيت « 3 »
تو گوئى زان بتان در دشت ساده * دميد از خاك گلهاى پياده
گل گنده
- [ بضم گاف اول و فتح دوم و كسر لام ] گياهى بدبو كه كما نيز گويند [ 4 ] .
گنجه
- [ به وزن رنجه ] نام شهر « 4 » مشهور [ 5 ] و در فرهنگ بمعنى خردم « 5 » بريده نيز آمده .
گنجده
- [ به وزن كنبده ] همان گونژده « 6 » - - كه مرقوم مىشود - - [ 6 ] .
گوزغه
- به وزن و معنى جوزغه « 7 » كه غوزهء پنبه باشد [ 7 ] .
گاخواره
- گهواره باشد و گاهواره نيز گويند [ 8 ] . مثالش شيخ عطار گويد « 3 » :
بيت « 3 »
گفت من قرب دو سال اى راهبين * بودهام در گاهواره همچنين
و - بحذف هاى اول [ 9 ] - نيز آمده چنان كه ناصر خسرو گويد :
بيت « 3 »
آزاد و بنده و پسر و دختر * پير و جوان و طفل بگاواره
و گهواره نيز گويند . مثالش شيخ عطار گويد :
هامش
( 1 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 2 ) - اصل : چنانچه .
( 3 ) - « س » ندارد .
( 4 ) - كلمه در « الف » زير سطر در حاشيه است .
( 5 ) - « س » : دو .
( 6 ) - « س » : گونزده .
( 7 ) - « س » : جوزعه .
( 1 ) در برهان بمعنى نرگس نيز هست .
( 2 ) در برهان معنى جميع گلهاى صحرائى نيز دارد .
( 3 ) يعنى : امير خسرو .
( 4 ) گليگان .
( 5 ) شهرى ميان تبريز و شروان مولد نظامى گنجوى و اينك در شمال آذربايجان ايران واقعست
( 6 ) برهان ندارد .
( 7 ) غوژه . گوزه .
( 8 ) مهد ( عربى ) .
( 9 ) يعنى : گاواره .