بيت « 1 »
ز نزم مخنقهاى يافت « 2 » شاخ گل منظوم * چو باد كرد گريوازهء شجر منثور
- - نزم ، مه باشد يعنى ابرى كه روى زمين را تيره كند . و مخنقه - بكسر ميم و سكون خاى معجمه و فتح نون و قاف - به عربى گردنبند را گويند - .
گاواره
- دو معنى دارد : اول همان گهواره كه مرقوم شد و مثالش گذشت ؛ دوم در فرهنگ بمعنى گلهء گاو باشد كه گوپاره [ 1 ] نيز گويند « 3 » و در فرهنگ گاباره نيز آمده بمعنى دوم * .
گاله
- بمعنى جوال باشد [ 2 ] .
گوش خبه
- [ بضم گاف و فتح خاى معجمه و باى موحده ] جانورى كه در گوش مردم رود .
گوش خزه [ 3 ] نيز گويند و گوش خبه در فرهنگ بمعنى چوبكى كه گوش را به آن كاوانند نيز آمده .
گاو دوشه
- همان گاودوش مرقوم .
مثال حكيم روحى گويد :
بيت
خصم خر تو چو گاودوشه * از فاقه دو دست « 4 » بر سر آمد
مع الياء
گورى
- [ به وزن دورى ] يعنى نشاط و عشرت [ 4 ] . مثالش رودكى گويد :
بيت
گورى كنيم و باده كشيم و بويم شاد * بوسه دهيم بر دو لبان پرپوشان
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - « س » : يافت .
( 3 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 4 ) - بجز « ن » : دوست .
( 1 ) در برهان گوباره است .
( 2 ) در برهان معنى دور مقابل نزديك و گلولهء پنبهء حلاجى كرده كه جهت رشتن مهيا كنند نيز دارد ( سليله . السامى فى الاسامى . از حاشيهء برهان ) .
( 3 ) گوشخزك .
( 4 ) و دويدن بمانند گور خر ( برهان ) .