بيت
فروهشته لفچ و برآورده كفچ * بكردار قير و شبه كفچ و لفچ
و در فرهنگ بمعنى مطلق كف كه بر روى چيزها باشد نيز آورده چون شير و شيره و صابون و آب [ 1 ] و بمعنى كفچه نيز آورده و به اين بيت مولانا جامى متمسك شده :
بيت
اى شده همچو كدو جمله شكم كفچ مكن * بهر پر كردن آن دست طمع سوى بسوى
تا شود بزمگه شاه سراپردهء عشق * خانهء خويش بپرداز ازين كفچ و كدوى
كالوچ
- [ بضم لام ] كبوتر باشد . و همان كابليج مرقوم [ 2 ] .
كندش پيچ
- [ بضم كاف و سكون نون و كسر دال ] آنچه حلاجان پنبهء زده بر آن پيچند از براى ريسيدن [ 3 ] .
كارپيچ
- لفافه كه زردوزان از قماش سازند .
كليچ
- [ بفتح كاف و كسر لام و سكون ياء ] در نسخهء ميرزا بمعنى ريم اندام باشد و بمعنى معجب نيز آمد . . و بمعنى انگشت كوچك نيز آمده . و كاليچ « 1 » نيز گويند و در مؤيد كلچ - بفتح كاف و سكون لام - نيز به اين معنى آورده و در فرهنگ - بضم كاف - بمعنى كليچهء بزرگ آورده و اين بيت را مثال آورده :
شعر « 2 »
كريمى كه بر سفرهء عام دارد * كليچ از مه و از « 3 » كواكب كليچه
و - بكسر كاف - بمعنى اسبى آورده كه هر دو پاى او كج باشد [ 4 ] و مثال اين معنى اين بيت عسجدى آورده :
بيت « 4 »
پيش رخش تو سبز خنگ فلك * لنگ « 5 » و سكسك بود بسان كليچ
كلوچ
- [ به وزن خروچ ] بمعنى بدل كرده باشد و در فرهنگ بمعنى كليچهء بزرگ و بمعنى خائيدن چيزى خشك نيز آورده كه در زير دندان صدا دهد [ 5 ] .
هامش
( 1 ) - « ب » : كالنج .
( 2 ) - كلمه از « ن » است .
( 3 ) - « ن » : وز .
( 4 ) - « س » ندارد .
( 5 ) - بجز « ب » : تنگ .
( 1 ) در برهانست كه آن مرادف كفك باشد كه به عربى رغوه گويند .
( 2 ) در برهان كالوج نيز هست و معنى انگشت كوچك نيز دارد - كاليچ .
( 3 ) برهان ندارد .
( 4 ) در برهان كليج نيز به اين معنى است . و معنى نان بزرگ روغنى نيز دارد .
( 5 ) برهان گويد كلوچيدن مصدر آنست . و در معنى كليچه كلوج آورده است .