پرندهايست كه به نحوست اشتهار دارد .
اولاد -
بر وزن فولاد نام ديوى بوده است از مازندران .
اول فروردكان -
روزى باشد كه ده روز به اول فروردين ماه مانده باشد و هم چنان كه به اعتقاد اهل اسلام روز جمعه زيارت قبور اموات نمودن افضل است به زعم فارسيان در اين زيارت دخمها كردن بهتر است و در اين ايام موبدان به جهت ارواح مردگان زند خوانند .
اول قنوت -
كنايه از صبح اول است كه صبح كاذب باشد .
اولنج -
به فتح اول و سكون ثانى و نون و جيم به معنى اورنگ است كه تخت پادشاهان باشد و عقل و دانش و فرّ و زيبائى و شادى و خوشحالى و زندگانى را نيز گويند و به معنى مكر و فريب و حيله هم آمده است و سگ انگور را نيز گفتهاند كه به تازى عنب الثعلب خوانند و به ضم اول چوب خوشه انگور باشد كه دانههاى آن را چيده باشند و به عربى آن را عمشوش خوانند .
اوماج -
با ثانى مجهول بر وزن محتاج نوعى از آش آرد باشد و به اسقاط ثانى هم آمده است .
اومادا -
به فتح اول و سكون ثانى و ميم و دال بىنقطه به الف كشيده به لغت يونانى عصارهء قثاء الحمار است كه خيارزه سپند باشد و آن رستنى است مانند كبر ليكن خار ندارد و آن را مىگيرند و مىفشارند و در ظرفى كرده خشك مىكنند و بعد از آن قرصها مىسازند گرم و خشك است در سيم .
اومالى -
به ضم اول و سكون ثانى و ثالث به الف كشيده و لام به تحتانى رسيده همان اورمالى است كه دهن العسل باشد و آن را عسل داود هم گويند گرم و تر است در چهارم .
اومان -
بر وزن چوگان قريهايست از قراى همدان و مولد اثير الدين آنجا است .
اونج -
به ضم اول و ثانى و سكون نون و جيم الفت و موانست را گويند .
اوند -
به فتح اول و ثانى بر وزن سمند ظرف و انا را گويند و به كسر ثانى به معنى فريب و خدعه باشد .
اوننگ -
بر وزن اورنگ به معنى اوشنگ است و آن ريسمانى باشد كه قبا و لنگى و قطيفه و امثال آن بر آن اندازند و گاهى خوشهاى انگور نيز از آن بياويزند .
اونو -
به فتح اول و سكون ثانى و ثالث به واو رسيده به لغت يونانى شراب را گويند كه خمر باشد و به اين معنى به ضم اول هم آمده است چه اونومالى لفظى است يونانى مركب از شراب و عسل و مالى عسل را مىگويند .
اونيا -
با اول به ثانى زده و كسر ثالث و تحتانى به الف كشيده به لغت سريانى زعرور باشد و آن را در خراسان علف شيران و به عربى تفاح البرى خوانند .
اوووك -
به ضم اول و فتح ثانى و واو به واو ديگر رسيده و به كاف زده صمغى است كه آن را به عربى صمغ الداميثا گويند و از حدود شبانكارهء شيراز آورند .
اوى -
به ضم اول و سكون ثانى و تحتانى به معنى او باشد كه ضمير غايب است .
اريرش -
با راى قرشت بر وزن پريوش به لغت زند و اوستا مقدارى باشد از گناهان .
اويژه -
با زاى فارسى بر وزن هميشه خالص و خاصه و پاك و پاكيزه را گويند و شراب انگورى را نيز گفتهاند و به اين معنى با زاى هوز هم آمده است .
اويس -
به ضم اول و فتح ثانى و سكون تحتانى و سين بىنقطه يكى از نامهاى گرگ است كه به عربى زيب گويند و نام يكى از اولياى تابعين هم هست و او در جنگ صفين شهيد شد رحمة اللّه عليه .
اه -
به فتح اول و سكون ثانى به معنى آه باشد و آن كلمهايست كه در وقت افسوس و حسرت گويند .
اهار -
بر وزن بهار پالودهاى كه بر كاغذ و شوربائى كه بر جامه مالند .
اهر -
بر وزن بهر نام موضعى است از آذربايجان كه رودخانهء عظيمى دارد و نام درختى هم هست كه ثمر آن را زبان گنجشك و به عربى لسان العصافير خوانند و شكوفه و بهار آن را سنبل الكلب خوانند .
اهرامن -
بر وزن تردامن راهنماى بديها را گويند و شيطان و ديوانه را نيز گفتهاند .
اهران -
به فتح اول و سكون ثانى و ثالث به الف كشيده و به نون زده تيشهء درودگرى را گويند .