خشود : شاخ باشد پاليده « 1 » كه بپيرايند « 2 » . رودكى گفت : [ بيت ]
اگر چه عذر بسى بود و روزگار نبود * چنان كه بود بناچار خويشتن بخشود ) « 3 »
خمانيد : كسى را گويند كه تقليد مردم كند « 4 » ( طيان گفت : [ بيت ]
مردم نه اى اى حيز بچه ماند رويت * چون بوزنهاى كو به كسى با خماند
خود : ترك باشد كه عرب « مغفر « 5 » » گويد . ظهير الدين فاريابى گفت : [ قطعه ]
خود از براى سر زره از بهر بر بود « 6 » * تو ماهروى عادت ديگر نهادهاى
در برگرفتهاى دل چون خود آهنين * وان زلف چون زره را بر سر نهادهاى
خويد : كشتزار جو باشد « 7 » . عماره گفت : [ بيت ]
رويش ميان حله سبز اندرون بديد * چون لاله برگ تازه شكفته ميان خويد )
فصل دال « 8 »
داد : عدل باشد . شاعر گفت : [ بيت ]
داد از كسى بخواه كه تاج مرصعش * ياقوت پاره از جگر دادخواه يافت ) « 9 »
داشاد : عطا باشد « 10 » . ( عنصرى گفت : [ بيت ]
خواستم با نثار « 11 » و داشادش * پدر « 12 » اينجا به من فرستادش ) « 13 »
فصل راء
رد : حكيم باشد و خردمند « 14 » . عنصرى گفت :
بيت
سخندان چو راى ردان « 15 » آورد * كلام ردان بر زبان آورد « 16 »
( و فردوسى گفت : [ بيت ]
يكى انجمن ساخت با بخردان * هشيوار و كارآزموده ردان )
روخ چكاد « 17 » : اصلع باشد . روخ روده « 18 » و چكاد « 19 » ( بالاى « 20 » ) پيشانى و اين لغت پهلويست « 21 » حكاك : « 22 » گفت :
بيت
ايستاده بخشم بر در او « 23 » * آن بنفرين « 24 » سياه « 25 » روخ چكاد « 26 »
فصل زاء « 27 »
زشت ياد « 28 » : غيبت كردن باشد . رودكى گفت :
هامش
( 1 ) - « لف 117 » : مانيده
( 2 ) - د : ببرايند
( 3 ) - داخل دو هلال فقط در « د » آمده است
( 4 ) - د : آن را گويند كه كسى را بازگرداند و همچو او گويد و نيز گويند ( گويند مكرر ) او را برآورد ( كذا )
( 5 ) - د : مغفره گويند
( 6 ) - د : براى زره انسمير بود ( متن از دهخدا در حاشيهء نسخه )
( 7 ) - د : جويا شد .
( 8 ) - ك : عنوان را ندارد
( 9 ) - داخل دو هلال فقط در « د » آمده است
( 10 ) - ك : عطا و بخشش باشد
( 11 ) - « لف 105 » : نياز
( 12 ) - د : بدر
( 13 ) - داخل دو هلال فقط در « د » آمده است
( 14 ) - د : دانا و حكيم و خردمند بود / ك : حكيم و خردمند است
( 15 ) - « د » و لف 107 : « راى ردان . . . . » - ك :
چه راى
( 16 ) - « د » و « لف » : « سخن از ( د : را ) ردان بر زبان آورد » . دهخدا ( يغما سال 3 شمارهء 11 ) : « ظاهرا : سخن از زبان ددان آورد »
( 17 ) - ط : روخ جكاد
( 18 ) - د : و روزه
( 19 ) - ط : جكار
( 20 ) - داخل دو هلال از « د »
( 21 ) - ك : سرپى ( ظ : بى ) موى باشد زيرا كه روخ روده است و چكاد پيشانى و اين كلام پهلويست
( 22 ) - ط : شاعر
( 23 ) - د : اوى
( 24 ) - د : بنفرس
( 25 ) - ط : « سپاه » ندارد
( 26 ) - ط : روح جكاد / ك : بيت مثال را ندارد
( 27 ) - ك : عنوان را ندارد / د : فصل زاى
( 28 ) - هر سه نسخه : زشت باد ( با باء بيك نقطه ) متن از « لف 117 »