قرمز تيره است چندين برابر از هويجهاى نارس و با رنگ زرد پريده بيشتر ويتامين
A
دارد . در هريك صد گرم هويج در حدود 20000 - 4000 واحد بين المللى بسته به انواع آن كاروتن دارند .
ويتامين
C
بين مردم معمولا مختص آب پرتقال و گوجهفرنگى است ، صحيح است ولى ويتامين
C
در تعداد زيادى از ميوهها و سبزيهاى ديگر نيز وجود دارد نظير گلكلم - طالبى - توتفرنگى - كلمبرگ - كلم بروكسل يا تكهاى سيبزمينى - فلفل سبز و قرمز - شلغم - ترهتيزك - بولاغاوتى و تعداد زيادى از ميوهها و گياهان و سبزيها . سيب از نظر مقدار ويتامين
C
بسته به نوع آن فرق مىكند . ويتامين
C
سيبهاى ارقام تابستانه و زمستانه و پاييزه متفاوت است و همچنين بسته به اينكه تازه بلافاصله پس از چيدن خورده شود و يا مدتى در انبار مانده باشد متفاوت است . يك سيب درشت تابستانه كه در حدود 200 گرم وزن دارد در حدود 22 ميلىگرم ويتامين
C
دارد ولى يك سيب پاييزه با همان ابعاد و وزن اگر تازه از درخت چيده و خورده شود 15 - 14 ميلىگرم ويتامين
C
دارد و همان سيب پس از چند ماه كه در انبار بماند مقدار ويتامين
C
به 7 - 5 ميلىگرم تقليل مىيابد .
سبزيجات برگى با رنگ سبز تيره و همچنين لوبياى سبز و نخود سبز و نظائر آن داراى مقدار قابل ملاحظهاى ويتامين
( B 1 )
هستند . نخودسبز ، برگ كاسنى پرورشى و لوبياى چشمبلبلى سبز از ساير سبزيها و به قولى داراى تيامين بيشترى هستند . برگ شلغم ، برگ كلم و كلمپيچ منابع غنى از رايبوفلاوين
( B 2 )
هستند .
سبزيهاى برگى با برگ سبز تيره در ضمن منابع غنى از آهن و كلسيم هستند . مواد معدنى معمولا در تمام قسمتهاى اندام گياه بطور يكسان توزيع نمىشود ، مثلا مقدار كلسيم در برگهاى بيرونى سبز رنگ كاهوى پيچ 5 - 3 برابر بيشتر از مقدار كلسيم در برگهاى داخلى كاهوپيچ است . برگهاى خارجى كلم برگ نيز از برگهاى داخل آن بيشتر كلسيم دارد . برگ چغندر و اسفناج نيز داراى مقدارى كلسيم هستند ولى چون داراى اسيد اكساليك مىباشند ، مانند گوجهفرنگى ممكن است تبديل به اكسالات كلسيم شده