مىشود و نياسينى كه از تبديل تريپتوفان حاصل مىشود .
بطور كلى مقدار نياسينى كه لازم است در رژيم غذايى روزانه منظور شود با وزن اشخاص و همچنين با مقدار كالرى كه از طريق رژيم غذايى روزانه گرفته مىشود تناسب دارد . معمولا توصيه كارشناسان تغذيه اين است كه براى هر هزار كالرى انرژى غذايى 6 - 4 ميلىگرم نياسين بطور متوسط بايد در رژيم غذايى منظور شود .
ويتامين نياسين در بدن به عنوان جزئى از دو كوانزيم عمل مىكند . اين دو كوانزيم به نامهاى
DPN
يا دىفسفوپيريدن « 1 » نوكلئوتيد و
TPN
يا ترىفسفوپيريدن نوكلئوتيد « 2 » مىباشند . و نياسين به عنوان جزئى از دو كوانزيم فوق در عمل تنفس نسجى و همچنين در شكسته شدن قند و تبديل آن به انرژى نقش مؤثر دارد .
مادهء نيكوتيناميد يا نياسيناميد يا نياسين قبل از اينكه اهميت آن از نظر تغذيه بررسى شود روشن شده بود كه قسمتى از اين كوآنزيمها مىباشند . اين كوانزيمها در بدن در رابطه با انزيمهايى كه داراى رايبوفلاوين هستند عمل مىكنند .
علائم كمبود نياسين در بدن بسيار متعدد است از جمله ناراحتى و التهاب پوست بخصوص در قسمتهايى از پوست كه مجروح شده و يا در برابر نور آفتاب قرار دارند .
و التهاب مخاط نظير مخاط مجارى هاضمه و رودهها كه منجر به قرمز شدن و متورم شدن و ناراحتى زبان و دهان مىشود ، و اسهال و تحريك ركتوم مىباشند . بعلاوه ممكن است تغييرات روانى و ناراحتىهاى فكرى و از جمله تحريكپذيرى و دپرسيون و نگرانى و ناراحتىهاى مقدماتى پلاگرا مانند هذيان ، اشكال در درك مطالب ، خيالبافى و كندذهنى و ديرفهمى نيز در شخص پيدا شود .
در موارد كمبود خيلى شديد نياسين ، اسيد كلريدريك
( HCL )
به كلى از شيرهء معدى حذف مىشود و دفع نياسين در ادرار به كمترين مقدار مىرسد بهطورىكه در مورد بيمارى پلاگرا كه عوارض پيشرفتهء كمبود نياسين را منعكس مىسازد ، مقدار نياسين در
هامش
( 1 ) .DPN - Di phosphopyridine - nucleotide .( 2 ) .TPN - Tri phosphopyridine nucleotide .