نتيجهء تحقيقات اوليهء دكتر اسپرلينگ كه روى افرادى سالم و غير مبتلا به آرتروز انجام شده بود ، نشان داد كه اضافه كردن روغن ماهى به رژيم غذايى آنها موجب توليد كمتر و يا موجب كاهش توليد
Leukotriene B 4
مىشود ولى در عين حال توليد
Leukotriene B 5
كه مادهء كمتر التهابزايى است را كمى افزايش مىدهد . بنابراين ، ظاهرا چربى اومگا - 3 موجود در ماهى باعث تغيير تركيب شيميايى لوكوترينها « 1 » مىشود و آنها را به صورت مادهء كمتر التهابزايى در مىآورد . اين آزمايش را در مورد 12 بيمار ديگر كه مبتلا به آرتروز فعّال بودند تكرار نمود نتيجهء آزمايش را اينگونه بيان كرد .
« در اين آزمايش نتايج عينا شبيه آزمايش اول بود يعنى عوامل التهابزا سركوب شدند و بيماران بهطور وضوح احساس بهترى داشتند و مفاصل آنها نرمتر شده و درد كمترى احساس مىكردند . »
دانشمند ديگرى ، كه محقق بيمارى آرتروز از دانشكده پزشكى آلبانى در نيويورك است از تحقيقات خود نتيجه گرفته كه مىتوان مصرف چربى اومگا - 3 را به عنوان روشى براى درمان بيمارى آرتروز معمول و متداول نمود .
در اين آزمايش 33 بيمار مبتلا به آرتروز روماتيسمى تحت مطالعه قرار گرفتند . به تعدادى از اين 33 نفر روزانه 15 كپسول روغن ماهى علاوه بر رژيم غذايى معمولى آنها داده مىشد و به بقيه علاوه بر رژيم غذايى معمولى آنها يك پلاسبو داده مىشد ، البته بيماران نمىدانستند كه اين كپسولها پلاسبوست . اين رژيم براى 14 هفته ادامه پيدا كرد . پس از 14 هفته به مدت 4 هفته مصرف روغن ماهى و پلاسبو قطع شد و بيماران رژيم غذايى معمولى خود را داشتند . و پس از 4 هفته دوباره رژيم غذايى معمولى به اضافهء روغن ماهى و پلاسبو تجديد شد با اين تفاوت كه در اين دوره عكس دورهء اول عمل مىشد يعنى به آن عدهاى كه در دورهء اول روغن ماهى داده مىشد در
هامش
( 1 ) .Leukotrienes